ΣτΕ Ολ 193/2022 – Αντίθετες προς την αρχή της ισότητας οι διατάξεις του άρθρου 16 παρ. 1 του ν. 4551/2018

Αντίθετες προς την αρχή της ισότητας οι διατάξεις του άρθρου 16 παρ. 1 του ν. 4551/2018, όπως ισχύουν μετά την προσθήκη εδαφίων με το άρθρο 17 παρ. 1 του ν. 4571/2018, κατά τα μέρος που προβλέπουν, στο πλαίσιο της προκήρυξης διαγωνισμού για την κάλυψη θέσεων τακτικού προσωπικού των εποπτευόμενων από το Υπουργείο Υγείας Φορείς Παροχής Υπηρεσιών Υγείας, ότι η “ειδική εμπειρία” όσων υπηρέτησαν ως επικουρικό προσωπικό κατ’ άρθρο 10 του ν. 3329/2005 λαμβάνεται υπόψη και για τις θέσεις για τις οποίες η εμπειρία δεν λαμβάνεται υπόψη
 

 
Mε την απόφαση 193/2022 κρίθηκε ότι οι διατάξεις του άρθρου 16 παρ. 1 εδ. β΄ του ν. 4551/2018, όπως ισχύουν μετά την προσθήκη εδαφίων με το άρθρο 17 παρ. 1 του ν. 4571/2018, καθώς και οι αντίστοιχες διατάξεις της προσβαλλόμενης προκήρυξης για την πλήρωση με σειρά προτεραιότητας θέσεων τακτικού προσωπικού των εποπτευόμενων από το Υπουργείο Υγείας Φορείς Παροχής Υπηρεσιών Υγείας, σύμφωνα με τις οποίες η “ειδική εμπειρία” όσων υπηρέτησαν ως επικουρικό προσωπικό κατ’ άρθρο 10 του ν. 3329/2005 λαμβάνεται υπόψη και για τις θέσεις για τις οποίες η εμπειρία δεν λαμβάνεται υπόψη, αντίκειται στη συνταγματική αρχή της ισότητας.
Ειδικότερα, με την απόφαση αυτή το Δικαστήριο προσδιόρισε, κατ’ αρχάς, το ειδικότερο περιεχόμενο των συνταγματικών αρχών της ισότητας, της ίσης πρόσβασης στις δημόσιες θέσεις και της αξιοκρατίας. Στο πλαίσιο αυτό, δέχθηκε ότι από την αρχή της ισότητας δεν προκύπτει υποχρέωση του νομοθέτη και, κατ’ εξουσιοδότησή του, της κανονιστικώς δρώσας Διοίκησης, όταν προκηρύσσει την πλήρωση θέσεων δημοσίων υπαλλήλων, να προβλέπει την πλήρωση ορισμένου ποσοστού των προκηρυσσόμενων θέσεων αποκλειστικά από υποψηφίους που δεν διαθέτουν εργασιακή εμπειρία. Το ζήτημα αυτό ανάγεται στην ευχέρεια του νομοθέτη, ο οποίος, εκτιμώντας τις ανάγκες στελέχωσης των υπηρεσιών του δημόσιου τομέα, είναι καταρχήν ελεύθερος να θεσπίσει τα κατά την κρίση του καταλληλότερα κριτήρια επιλογής, μεταξύ των οποίων και η προϋπηρεσία σε ανάλογες θέσεις, κινούμενος, πάντως, εντός των πλαισίων που διαγράφει η συνταγματική αρχή της ισότητας. Ωστόσο, κρίθηκε, κατά πλειοψηφία, ότι με τις διατάξεις του άρθρου 17 παρ. 1 του ν. 4571/2018, με τις οποίες ορίζεται ότι η αποκτηθείσα από το επικουρικό νοσηλευτικό και λοιπό προσωπικό που υπηρετεί ή υπηρέτησε σε φορείς παροχής υπηρεσιών υγείας, κατά τα οριζόμενα στις παραγράφους 1 έως 8 του άρθρου 10 του ν. 3329/2005, “ειδική εμπειρία” λαμβάνεται υπόψη και μοριοδοτείται αυξημένα για το σύνολο των θέσεων που προκηρύσσονται, παραβιάζεται η συνταγματική αρχή της ισότητας. Και τούτο διότι, εφόσον με τις διατάξεις του νόμου αυτού δεν καταργήθηκε, ειδικά για τη κάλυψη των θέσεων νοσηλευτικού και λοιπού προσωπικού, η διάταξη του άρθρου 18 παρ. 2 περ. Β΄ υποπερ. α΄ του ν. 2190/1994, με τη δε προσβαλλόμενη προκήρυξη, κατ’ εφαρμογή της τελευταίας αυτής διάταξης, προβλέφθηκε η πλήρωση δύο κατηγοριών θέσεων, για υποψηφίους με ή χωρίς εμπειρία, κατ’ εφαρμογή της αρχής της ισότητας ευκαιριών δεν πρέπει να λαμβάνεται υπόψη για τις θέσεις, για τις οποίες η εμπειρία δεν αποτελεί μοριοδοτούμενο κριτήριο, κανενός είδους εργασιακή εμπειρία· διαφορετικά, η Διοίκηση προβαίνει σε ανεπίτρεπτη ένταξη στην ανωτέρω κατηγορία θέσεων, για τις οποίες η εμπειρία δεν αποτελεί μοριοδοτούμενο κριτήριο, ανόμοιων κατηγοριών υποψηφίων, προσδίδοντας, κατά παράβαση της αρχής της ισότητας, εξ αρχής αθέμιτο πλεονέκτημα σε υποψηφίους οι οποίοι μοριοδοτούνται για κριτήριο κατάταξης το οποίο δεν λαμβάνεται υπόψη για τη συγκεκριμένη κατηγορία θέσεων, με αποτέλεσμα οι θέσεις αυτές μόνον κατ’ όνομα να προορίζονται για υποψηφίους χωρίς εμπειρία, εφόσον καταργείται το δικαίωμα των εχόντων τα τυπικά προσόντα αλλά μη εχόντων εμπειρία σε ίσες ευκαιρίες πρόσληψης, χωρίς τούτο να υπαγορεύεται από λόγους δημόσιου συμφέροντος, αλλά με μόνο σκοπό την επαγγελματική αποκατάσταση της ανωτέρω προνομιακής κατηγορίας υποψηφίων.
 
Πηγή: adjustice.gr

ΜεΤοΔικηγόρο - Δημήτρης Αναστασόπουλος © 2020