Κατηγορία: Νέα

Τέχνη και Πολιτισμός: Ακούσαμε

Γράφει :Παναγιώτης Παπαϊωάννου, Δικηγόρος

Το άρθρο δημοσιεύθηκε στο 2ο τεύχος του magazinο Με Το Δικηγόρο, το οποίο είναι διαθέσιμο ηλεκτρονικά εδώ.

Bryan Adams live @ Κλειστό Γήπεδο Μπάσκετ «Νίκος Γκάλης», 18.11.2019.

Αγάπη και Rock and Roll

To ροκ για τη γενιά των 40+ είναι μια σχετικά απλή υπόθεση. Χρειάζεται ένα μάτσο τραγούδια άρρηκτα δεμένα με εποχές αθωότητας, έναν χώρο που να μας εξασφαλίζει κάποιο ελάχιστο αξιοπρεπούς παρουσίας κι έναν καλλιτέχνη που να νιώθει σαν κι εμάς. Όλα τα υπόλοιπα, δηλαδή το υλικό από το οποίο γεννιούνται, τρέφονται, διαφυλάσσονται και διατρανώνονται οι ωραίες αναμνήσεις, τα φροντίζει η μουσική.

Η συναυλία του Bryan Adams υπήρξε μια τέτοια υποδειγματική ροκ βραδιά, που προκάλεσε μόνον ανάταση στην αρένα και τις κερκίδες του Κλειστού Γηπέδου Μπάσκετ του Ο.Α.Κ.Α. με το όνομα «Νίκος Γκάλης». Η δεκαετία του ’80 με τα σύμβολά της εξακολουθεί να παραμένει ζωντανή κοιτίδα μουσικών εμπειριών ακόμη και για όσους τότε ήταν αγέννητοι  ή τρέφονταν με milupa . Όλοι τους το βράδυ της Δευτέρας 18 Νοεμβρίου χόρευαν, αγκαλιάζονταν και τραγουδούσαν!

Δε χρειάζεται  λοιπόν πολλά   για ν’ απασφαλίσει το ροκ τα αισθητήρια και να δημιουργήσει την αίσθηση ενότητας που μόνον αυτό μπορεί να δημιουργεί, ανάμεσα σε ετερόκλητες ομάδες ανθρώπων. Και ο Bryan Adams, ένας 18άρης 60 ετών, ήταν αυτός που έριξε στο μίγμα το μαγικό συστατικό : ενθουσιασμό και αφτιασίδωτη αγάπη του για το στοιχειώδες, το άμεσης επίδρασης ροκ, που παίζεται μόνο με τα βασικά πέντε όργανα. Βάζοντας σε πρώτο πλάνο μια φωνή που κουβαλάει τη φλόγα της ερμηνείας των πρωτόλειων χρόνων, μπολιάζοντάς την με την εμπειρία και την ικανότητα που αποκτά το ταλέντο όταν γυμνάζεται ακούραστα. 

Από το καινούριο The Last Night On Earth, ως τα 6 κομμάτια από το θρυλικό “Reckless” (Somebody,  Run To You,  Kids Wanna Rock,  Ιt’s only love , Heaven, Summer Of ’69) μέχρι τις ουρανομήκεις μπαλάντες Have You Ever Loved A Woman , Everything I Do (I Do It For You) και Please Forgive Me, το υπεργεμάτο δίωρο set ήταν σχεδόν αδύνατο να αφήσει παραπονούμενους.

 

O Bryan Adams είχε 27 ολόκληρα χρόνια να μας επισκεφθεί, από τη Λεωφόρο το 1992. Πόσοι καλλιτέχνες μπορούν μετά από 27 χρόνια να διεκδικούν και να κερδίζουν το χειροκρότημα από το κοινό μιας χώρας που έχει φορτωθεί στα 27 αυτά χρόνια με πλείστες όσες κοινωνικές και οικονομικές παθογένειες, ένα κοινό που με κόπο κατάφερε να εξοικονομήσει το ακριβό εισιτήριο για να δει κάτι που νιώθει ότι αφορά το μουσικό του dna;

Ελάχιστοι είναι η απάντηση και μόνον οι σημαντικοί.

Τέχνη και Πολιτισμός: Παρουσίαση ταινιών-κινηματογράφου

Της Κατερίνας Τσιώνα, Υ.ΔΝ. Δικηγόρος Ευρωπαϊκού Δικαίου (Panthéon Assas, Paris II)

Το άρθρο δημοσιεύθηκε στο 2ο τεύχος του magazinο Με Το Δικηγόρο, το οποίο είναι διαθέσιμο ηλεκτρονικά εδώ.

Παρουσίαση ταινιών-κινηματογράφου:

Είδαμε:

  • Σε avant-première στο Παρίσι την ταινία «The Specials/Hors normes» (Αναμένεται η ανακοίνωση της για την κυκλοφορία στις ελληνικές αίθουσες)

Mε τον Vincent Cassel στον πρωταγωνιστικό ρόλο, η ταινία The Specials (πρωτότυπος τίτλος Hors normes) των εκπληκτικών Olivier Nakache και Éric Toledano σε σκηνοθεσία και σενάριο (Les Intouchables), προβλήθηκε στο 72ο Φεστιβάλ Καννών και κυκλοφόρησε επίσημα στην Γαλλία στις 23 Οκτωβρίου 2019.

Το αγαπημένο ντουέτο Nakache-Toledo προσέγγισε ένα σοβαρό κοινωνικό ζήτημα, αυτό της ένταξης των αυτιστικών παιδιών, εφήβων και ενηλίκων, με χιούμορ και συναίσθημα. Πρόκειται για μία ταινία, εμπνευσμένη από πραγματική ιστορία, όπου στο μακρινό 1994 μία ένωση για αυτιστικά παιδιά, επιχειρούσε χωρίς την επίσημη αδειοδότηση και κρατική χρηματοδότηση, να συμβάλλει στην ένταξη των ατόμων αυτών σε κοινωνικές δράσεις, καθώς το έλλειμμα πολιτικής πρωτοβουλίας στις περιπτώσεις αυτές είναι πρωτοφανές.

Με χιούμορ και γενναίες δόσεις γέλιου, ο θεατής περνάει ευχάριστα  σχεδόν 2 ώρες, προσεγγίζοντας σοβαρά ζητήματα, με ένα σενάριο στιβαρό, χωρίς φλυαρίες και παράλληλες ιστορίες ατόμων, με κοινό σημείο αναφοράς τον ιδρυτή αυτής της ένωσης (Bruno) και τον φίλο του (Malik).

 Σε αυτή την ιστορία, το στομάχι σφίγγεται όταν διαπιστώνει ο θεατής πόσα λίγα τελικά γνωρίζουμε για τον αυτισμό και πόσα άλυτα ζητήματα υπάρχουν για το μέλλον και την ζωή των ανθρώπων αυτών στην σύγχρονη κοινωνία.

Μην το χάσετε!

 

  • Το θεατρικό έργο του Ευγένιου Ιονέσκο «Ρινόκερος» , στο Θέατρο Κιβωτός, σε σκηνοθεσία Γιάννη Κακλέα, με τον Άρη Σερβετάλη.

Ο Γιάννης Κακλέας μετά την σκηνοθεσία του στο «Παιχνίδι της Σφαγής» για το Εθνικό Θέατρο του Ε.Ιονέσκο, επιστρέφει με ένα έργο του παραλόγου και σκηνοθετεί τον Άρη Σερβετάλη ο οποίος είχε καθηλώσει το αθηναϊκό κοινό με τον ρόλο του Άλεξ στο «Κουρδιστό Πορτοκάλι».

 Ο Ρινόκερος είναι ένα σπουδαίο έργο, ύμνος στο παράλογο, όπου σε μία πόλη σε άγνωστο χώρο και χρόνο, αιφνιδιαστικά άνθρωποι αρχίζουν να μεταμορφώνονται σε ρινόκερους, με τον πρωταγωνιστή του έργου το Μπερανζέ (Άρη Σερβετάλη), να αρνείται να υποκύψει στη μαζική υστερία και να προσπαθεί να παραμείνει μέχρι τέλους άνθρωπος. Διαχρονικά ερωτήματα, για την νοοτροπία της «μάζας», την αμφισβήτηση του εγώ μέσα από τις επιλογές των «πολλών», την τυφλή υπακοή τίθενται με έμφαση και προβληματίζουν. Ενδιαφέρουσα σκηνοθεσία από τον Κακλέα, με αναφορές και στο σωματικό θέατρο, πολλές οθόνες να παίζουν μαζικά μηνύματα διαφήμισης και προβολής από το διαδίκτυο, φανταχτερά ρούχα, και ανθρώπους βυθισμένους στα social media και την τηλεόραση/internet. Ο Άρης Σερβετάλης πείθει ως «παράλογος» πρωταγωνιστής, με μία υπερβολή σχετικά με την προσέγγιση του ρόλου ενδεχομένως, εξαιρετικός ο συμπρωταγωνιστής του Στέλιος Ιακωβίδης (Ζαν) του οποίου ο θεατής παρατηρεί σταδιακά την μεταμόρφωση. Ένα μεγάλο μπράβο στην Μαρία Καραπούλιου για τα κουστούμια με τον πληθωριστικό χαρακτήρα τους! Αξίζει να την δείτε!

 

Δελτίο Τύπου: Δράσεις για την υλοποίηση της συμμετοχής δικηγόρων στη μεταβίβαση ακινήτων και σύσταση εταιρειών

Αθήνα, 24 Φεβρουαρίου 2020

Στο πλαίσιο του φάσματος ενεργειών για την υλοποίηση της πρότασής μας σχετικά με τη λήψη νομοθετικής πρωτοβουλίας στην κατεύθυνση της πρόβλεψης υποχρεωτικής συμμετοχής των δικηγόρων στα συμβόλαια και στη σύσταση εταιρειών, αποστείλαμε χθες σε όλους τους δικηγόρους/νομικούς που εκπροσωπούν τον κλάδο μας στη Βουλή των Ελλήνων σχετική επιστολή. Στην επιστολή μας αναπτύσσεται λεπτομερώς η ως άνω πρόταση και διατυπώνεται το αίτημα πραγματοποιήσεως συναντήσεων εργασίας, ώστε να ληφθούν το ταχύτερο δυνατό οι δέουσες αποφάσεις.

Περαιτέρω, την Πέμπτη 20/2/2020 πραγματοποιήθηκε συνάντηση του επικεφαλής και μελών του συνδυασμού μας, και συγκεκριμένα των κων Δ.Αναστασόπουλου, Ι.Μανουσάκη και Ι.Παγώνα, με τον δικηγόρο και βουλευτή κ. Γεώργιο Κώτσηρα, όπου τέθηκε επί τάπητος η ως άνω πρόταση. Ο κ. Κώτσηρας αντιμετώπισε θετικά την πρότασή μας, δεχόμενος ότι πρέπει να συζητηθεί και να υποστηριχθεί ευρύτερα.

Θα συνεχίσουμε στην ίδια κατεύθυνση, καλώντας όλους τους συναδέλφους και τους συνδικαλιστές να συνδράμουν, όπως ο καθένας δύναται. Σε αυτή την πορεία δεν χωρά το «εγώ» και το «οι άλλοι», αλλά μόνο το «εμείς».

Δημήτρης Αναστασόπουλος
Σύμβουλος ΔΣΑ
Επικεφαλής του συνδυασμού
«Ο Δικηγόρος, Όλοι εμείς μαζί»

 

 

Αθλητικές ιστορίες

Από τον Γιάννη Μανουσάκη, Δικηγόρο Αθηνών – Γ.Ι.Μ. ΜΑΝΟΥΣΑΚΗΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΗ ΕΤΑΙΡΙΑ

Η συνέντευξη δημοσιεύθηκε στο 2ο τεύχος του magazinο Με Το Δικηγόρο, το οποίο είναι διαθέσιμο ηλεκτρονικά εδώ.

Δικηγόρος και αρσιβαρίστας. Σπάνιος συνδυασμός. Ο Χαράλαμπος (Μπάμπης για τους φίλους) όχι μόνο έχει καταφέρει και τα συνδυάζει, αλλά διακρίνεται. Τον γνώρισα πρώτη φορά πριν αρκετά χρόνια, όταν περιμέναμε και οι δύο να δικάσουμε στο Ειρηνοδικείο Χαλανδρίου. Ο Μπάμπης σε κερδίζει με το χαμόγελο και την ευγένεια. Ταυτόχρονα όμως είναι σοβαρός, μετρημένος, πειθαρχημένος. Πώς αλλιώς άλλωστε μπορείς να ανταπεξέλθεις σε ένα σκληρό, μοναχικό άθλημα, όπως η άρση βαρών. Με αφορμή τη διάκρισή του στο Μεσογειακό κύπελλο, τον κάλεσα για μία σύντομη κουβέντα και τον ρώτησα όσα δεν έχουμε προλάβει να πούμε από κοντά στα δικαστήρια. 

Πότε ξεκίνησε η σχέση σου με την άρση βαρών;

Η σχέση μου με την ολυμπιακή άρση βαρών ξεκίνησε πρόσφατα, το 2015, και πιο εντατικά την τελευταία 2ετία. Βέβαια, οφείλω να πω ότι γυμνάζομαι σχεδόν αδιάλειπτα από την ηλικία των 20 ετών, οπότε είχα ένα καλό υπόβαθρο που με βοήθησε στις επίπονες προπονήσεις της άρσης βαρών.

Επηρεασμένος από τους άθλους του Πύρρου, του Βαλέριου, του Κάχι και της υπόλοιπης ελληνικής dream team άρσης βαρών;

 Η χρυσή ομάδα της άρσης βαρών, η λεγόμενη «dream team», αποτέλεσε τη γενεσιουργό αιτία και την έμπνευσή μου για να ασχοληθώ, έστω και σε μεγάλη ηλικία, με το άθλημα αυτό. Ούτως ή άλλως, ο Πύρρος Δήμας ήταν ανέκαθεν το αθλητικό μου ίνδαλμα.

Πριν λίγο καιρό συμμετείχες στο Μεσογειακό Κύπελλο άρσης βαρών στην Κύπρο. Πρώτη συμμετοχή σε διεθνή αγώνα. Ανεβαίνεις στο βάθρο με το αργυρό μετάλλιο και την ελληνική σημαία. Αυτή είναι η κορυφαία σου στιγμή στο άθλημα;

 Κατ’ αρχάς, η τιμή και η υπερηφάνεια που ένιωσα εκπροσωπώντας την Πατρίδα μου στο εξωτερικό ήταν απερίγραπτη. Η κατάκτηση δε του ασημένιου μεταλλίου, αποτελεί, πράγματι, τη μεγαλύτερη –μέχρι σήμερα- επιτυχία μου, εύχομαι, όμως, η συνέχεια να μου επιφυλάσσει ανάλογες και, γιατί όχι, μεγαλύτερες συγκινήσεις.

Για να φτάσεις σ αυτή τη μοναδική στιγμή τι έχεις στερηθεί περισσότερο;

 Η αλήθεια είναι ότι επέλεξα το συγκεκριμένο άθλημα επειδή το αγαπώ, επομένως δεν θεωρώ ότι ο χρόνος που διοχετεύω σ’ αυτό μού «στερεί» το ο,τιδήποτε. Προτιμώ στον ελάχιστο ελεύθερο χρόνο που μου αφήνει η δικηγορία, να ασχολούμαι με κάτι που με βοηθάει να αποβάλλω την ένταση της εργασίας, και, παράλληλα, να ενεργοποιεί το σώμα και το μυαλό. Και αυτό γιατί η άρση βαρών απαιτεί, εκτός από δύναμη και τεχνική, μεγάλη συγκέντρωση, τάξη και πειθαρχία.

Αρασέ , ζετέ από τη μία, αγωγές, προτάσεις από την άλλη. Ποια βάρη σηκώνεις πιο εύκολα;

 Το ζητούμενο για μένα είναι κατά πόσον είναι εφικτός ο συνδυασμός των δύο και, ακόμα περισσότερο, η βελτίωσή μου και στους δύο τομείς, με προτεραιότητα, φυσικά, την εργασία μου! Δόξα τω Θεώ, εκτιμώ ότι τα έχω καταφέρει, καθώς, αφενός, επαγγελματικά προσπαθώ συνεχώς να προοδεύω (ήδη πέρυσι παρακολούθησα και ολοκλήρωσα ένα Πρόγραμμα Μεταπτυχιακών Σπουδών στο Πανεπιστήμιο Πειραιώς) και, αφετέρου, στην άρση βαρών οι επιδόσεις μου βαίνουν συνεχώς αυξανόμενες.  

Δικηγόρος, αθλητής άρσης βαρών αλλά και «Στρατηγός»;

Αναφέρεσαι στην ομάδα του Α.Σ. Παπάγου, τη μεγάλη μου αγάπη! Η ενασχόλησή μου με τους «Στρατηγούς», χρονολογείται από το 1990, στην αρχή ως φίλαθλος και, τα τελευταία χρόνια, ως διοικητικός παράγοντας.  Ο ιστορικός αυτός Σύλλογος, με την αρωγή ανθρώπων που προσφέρουν οικειοθελώς σ’ αυτόν, προάγει τον αθλητισμό, με υγιή, αλλά και με έναν ρομαντικό, μπορώ να πω, τρόπο, ενώ αποτελεί κοιτίδα πολιτισμού για την περιοχή.

Κλείνοντας, θα ήθελα να ευχαριστήσω και δημοσίως τον προπονητή μου και καλύτερο εν ενεργεία Έλληνα αθλητή της άρσης βαρών, Θοδωρή Ιακωβίδη, επίσης τον άνθρωπο που με μύησε στο άθλημα και ακόμα με συμβουλεύει, τον παγκόσμιο πρωταθλητή και φίλο μου, Κώστα Παπαδόπουλο και, τέλος, το γυμναστήριο MadHall Crossfit, στο Χολαργό, στο χώρο του οποίου γυμνάζομαι.

 

«Με τον δικηγόρο» ή «Με το δικηγόρο»; Ρωτήσαμε τους ειδικούς!

της Μαριάννας Θωμά , Διδάκτωρ Αρχαίας Ελληνικής Φιλολογίας – Διδάσκουσα στο Τμήμα Φιλολογίας ΕΚΠΑ – Νομικός

Το άρθρο δημοσιεύθηκε στο 2ο τεύχος του magazinο Με Το Δικηγόρο, το οποίο είναι διαθέσιμο ηλεκτρονικά εδώ.

Τα τελευταία χρόνια έχει γίνει πολύς λόγος, τόσο στους κόλπους των φιλολόγων όσο και εκτός αυτών, σχετικά με το πότε πρέπει να διατηρείται το τελικό ν  ορισμένων λέξεων και πότε να χάνεται. Οι περισσότεροι από εμάς μεγάλωσαν με τη σχολική γραμματική του Τριανταφυλλίδη (Νεοελληνική Γραμματική: Αναπροσαρμογή της Μικρής Νεοελληνικής Γραμματικής τους Μ. Τριανταφυλλίδη, Υπουργείο Εθνικής Παιδείας και Θρησκευμάτων, Παιδαγωγικό Ινστιτούτο, Οργανισμός Εκδόσεως Διδακτικών Βιβλίων, 1985), η οποία στην ενότητα Πάθη των συμφώνων ανέφερε  χαρακτηριστικά:  

Σε μερικές λέξεις άλλοτε φυλάγεται το τελικό τους ν και άλλοτε χάνεται. Οι λέξεις αυτές είναι το άρθρο τοντην, το αριθμητικό και αόριστο άρθρο έναν, η προσωπική αντωνυμία του τρίτου προσώπου αυτήντην και τα άκλιτα δενμην. Π.χ.: τον άνθρωπο, το θρόνο, τον καιρό, το δάσκαλο, την πόλη, τη χώρα, δεν έχω, δε φοβούμαι, μην τρως, μη βιάζεσαι. Φυλάγουν το τελικό ν, όταν η ακόλουθη λέξη αρχίζει από φωνήεν ή από σύμφωνο στιγμιαίο (κ, π, τ, μπ, ντ, γκ, τσ, τζ) ή διπλό (ξ, ψ). Π.χ.: τον αέρα, έναν καιρό, είδα έναν ξένο, μην ακούτε, δεν μπορώ, τον τόπο, δεν είδα, μην περάσεις, την ντροπή, την πρόφτασα, αυτήν ήθελα. Χάνουν το τελικό ν, όταν η ακόλουθη λέξη αρχίζει από σύμφωνο εξακολουθητικό (γ, β, δ, χ, φ, θ, μ, ν, λ, ρ, σ, ζ). Π.χ.: το γέρο, τη χαρά, τη μητέρα, τη ζωγραφίζει, τη βρύση, το φόβο, τη νίκη, αυτή θέλω, δε γράφω, τη φοβήθηκα, μη ρωτάς, μη δέχεσαι, ένα λαό, μη σταματάς. Το τελικό ν φυλάγεται πάντοτε στο άρθρο των, στην προσωπική αντωνυμία του τρίτου προσώπου αυτόντον, καθώς και στο τροπικό επίρρημα σαν. Π.χ.: των φίλων μου, των συμμαθητών μου, αυτόν θέλω, τον βλέπω, φώναξέ τον, σαν θάλασσα, σαν βαρύ είναι.

Το 2005, οι γλωσσολόγοι Γεώργιος Μπαμπινιώτης και Χρήστος Κλαίρης εκδίδουν τη δική τους «Γραμματική της Νέας Ελληνικής», στην οποία ακολουθούν την άποψη του αείμνηστου καθηγητή Αγαπητού Τσοπανάκη σχετικά με το τελικό ν. Έτσι, η πρότασή τους είναι η εξής: το αρσενικό άρθρο τον να γράφεται πάντοτε με ν, ώστε να ξεχωρίζει από το ουδέτερο το, όπως γίνεται ήδη με την προσωπική αντωνυμία τον (πάντοτε με ν) που με το ν διακρίνεται κι αυτή από το ουδέτερο το. Προτείνουν δηλαδή να γράφουμε: τον γιατρό (όχι το γιατρό), τον φίλο (όχι το φίλο), τον βυθό (όχι το βυθό), τον δικηγόρο (όχι το δικηγόρο), τον Γιάννη (όχι το Γιάννη) κ.τ.ό. Κατά την άποψη των συγγραφέων του βιβλίου, με αυτόν τον τρόπο αποφεύγεται η σύγχυση μεταξύ αρσενικού και ουδέτερου άρθρου κατά την ανάγνωση, ενώ παράλληλα απλουστεύονται οι κανόνες της ορθογραφίας και της εκμάθησής της από τα παιδιά. Σε αντίθεση με το αρσενικό, το θηλυκό άρθρο μπορεί να ακολουθεί τον γνωστό κανόνα του τελικού ν, καθώς η γραφή την δεν συμπίπτει με κάτι άλλο, από το οποίο να χρειάζεται να το διακρίνουμε. Παράλληλα, ο καθηγητής Μπαμπινιώτης και σε τότε συνέντευξή του στην εφημερίδα «Το Βήμα» υποστήριζε ότι ορθώς χρησιμοποιείται πάντοτε το ν στο των (των φίλων) και στο σαν (σαν θάλασσα), κι αυτό θα έπρεπε να γίνεται και με το δεν ώστε να ξεχωρίζει και από τον σύνδεσμο δε. Στη σύγχρονη γραμματική της Ε΄ και ΣΤ΄ δημοτικού  το τελικό ν στο αρσενικό άρθρο διατηρείται πάντα, ωστόσο δεν ισχύει το ίδιο για τα μόρια δεν και μην.

Προσωπικά θα ομολογήσω ότι ακολουθώ και προτείνω στους φοιτητές μου την πρόταση των Μπαμπινιώτη − Κλαίρη, ωστόσο πολλές φορές πιάνω κι εγώ τον εαυτό μου να μην είναι συνεπής στη χρήση του τελικού ν. Δεν νομίζω ότι μπορεί κανείς να αποφανθεί ποια άποψη είναι σωστή και ποια όχι..

Στο ερώτημα που τέθηκε στην αρχή του άρθρου: με τον δικηγόρο ή με το δικηγόρο θα απαντήσω ότι σημασία δεν έχει η ύπαρξη ή μη του τελικού ν, αλλά η πρόθεση με η οποία σηματοδοτεί τη συλλογική και κοινή προσπάθεια των δημιουργών αυτής της εφημερίδας, χωρίς να αφήνει περιθώρια για όποιου είδους διχασμούς, γραμματικούς και μη.

Η δυσκολία, η αξιοπρέπεια και η διεκδίκηση

του Στ. Σταυρίδη, Δικηγόρου Αθηνών   

Το άρθρο δημοσιεύθηκε στο 2ο τεύχος του magazinο Με Το Δικηγόρο, το οποίο είναι διαθέσιμο ηλεκτρονικά εδώ.

Όταν γράφεις ένα κείμενο που απευθύνεται σε Συναδέλφους πρέπει να είσαι ιδιαίτερα προσεκτικός γιατί το Δικηγορικό Σώμα είναι ιδιαίτερα ενημερωμένο και απαιτητικό.

Ότι και να μας καταμαρτυρούν οι άλλοι επιστημονικοί κλάδοι ο μέσος Δικηγόρος είναι περισσότερο ενημερωμένος και καλλιεργημένος από κάθε άλλο μέσο επιστήμονα.

Ξεκίνησα με τα καλά οφείλω όμως να συνεχίσω με την πραγματικότητα.

Η πραγματικότητα της δικηγορίας είναι ότι είναι ένα σκληρό και δύσκολο επάγγελμα.

Ειδικά για τους νέους συναδέλφους και για όσους έχουν ειδικές προσωπικές ή οικογενειακές ανάγκες τα πράγματα γίνονται ακόμα δυσκολότερα.

Όταν απαιτείται συνεχής διαθεσιμότητα, χρόνος για μελέτη και ενημέρωση αλλά και σωματική ευεξία ,καθώς απαιτείται όχι μόνο πνευματική αλλά και σωματική προσπάθεια, η δυσκολία είναι προφανής.

Στην παραπάνω αντικειμενική δυσκολία έρχεται να προστεθεί η χαμένη αξιοπρέπεια του επαγγέλματος, που έχει έρθει ως αποτέλεσμα του υπερπληθυσμού και της αδυναμίας πολλών Συναδέλφων να ασκήσουν με στοιχειώδη αξιοπρέπεια την επιστήμη τους.

Είναι γνωστά εδώ και πολλά χρόνια όλα αυτά και χιλιοειπωμένα, όμως όταν κάτι δεν επιλύεται, πρέπει να λέγεται και να ξαναλέγεται.

Στα παραπάνω προστίθεται και κάτι οξύμωρο που συμβαίνει στην Ελληνική κοινωνία ,σχετικά με εμάς τους Δικηγόρους και που αποδείχθηκε και κατά τις κινητοποιήσεις μας για το ασφαλιστικό.

Το οξύμωρο είναι ότι ενώ σχεδόν η κάθε Ελληνική οικογένεια έχει ένα κοντινό η μακρινό συγγενή ή φίλο Δικηγόρο και άρα είναι ενήμερη για τις δυσκολίες του επαγγέλματος ,προκαλεί εντύπωση ότι η κοινωνία δε συμπάσχει με τις αγωνίες μας και μας έχει τοποθετήσει για κάποιο ακατανόητο λόγο στις «ελίτ».

Έτσι, όταν εμείς δίκαια διεκδικήσαμε την αποκατάσταση της δικαιοσύνης στο ασφαλιστικό, μας περιγέλασαν πολλοί ως «κίνημα της γραβάτας».

Κάπου εδώ υπάρχει ένα κενό επικοινωνίας του Δικηγορικού Σώματος με την κοινωνία.

Πρέπει λοιπόν ,μέσω της θεσμικής μας εκπροσώπησης αλλά και προσωπικά θα έλεγα ο καθένας ,να μη ντρεπόμαστε να επικοινωνούμε με ειλικρίνεια και αμεσότητα τη δυσκολία και τις ανάγκες του επαγγέλματος.

Η διεκδίκηση του καλύτερου για το Δικηγορικό σώμα θα πρέπει να ξεκινήσει πρώτα με την αντικειμενική και ειλικρινή καταγραφή της πραγματικότητας.

Ξέρω ότι η παραδοχή είναι δύσκολη και ψυχοφθόρα όμως είναι το προκαταρτικό στάδιο της θεραπείας.

Ας μη ντραπούμε να επικοινωνήσουμε με δύναμη στην κοινωνία τα προβλήματα μας και να διεκδικήσουμε την κατά προτεραιότητα απασχόληση νέων κυρίως Συναδέλφων και Συναδέλφων με ειδικές προσωπικές ή οικογενειακές ανάγκες στον ευρύτερο δημόσιο τομέα.

Ξέρω ότι πολλοί εδώ θα αντιδράσουν και θα θεωρήσουν ότι δεν είναι λύση η περαιτέρω επιβάρυνση του Δημοσίου.

Επιμένω ότι η κατά προτεραιότητα απασχόληση Δικηγόρων στον ευρύτερο Δημόσιο τομέα δε θα είναι μόνο προς όφελος των Δικηγόρων αλλά θα είναι προς όφελος των πολιτών, οι οποίοι  θα τύχουν γρηγορότερης και ποιοτικότερης διεκπεραίωσης των θεμάτων τους, καθώς η νομική γνώση και η συστηματικότητα του Δικηγόρου αποτελεί εγγύηση ποιότητας.

Χρειαζόμαστε δουλειές και πρέπει να τις διεκδικήσουμε χωρίς ντροπές. 

Ιδιωτική Ασφάλιση – Λήξη ασφαλιστικής σύμβασης – Τροχαίο ατύχημα εντός 16 ημερών από τη λήξη- Αναγωγικό δικαίωμα ασφαλιστικής εταιρίας

του Ιωάννη Γ. Μανουσάκη, Δικηγόρου Αθηνών – Γ.Ι.Μ. ΜΑΝΟΥΣΑΚΗΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΗ ΕΤΑΙΡΙΑ

Το άρθρο δημοσιεύθηκε στο 2ο τεύχος του magazinο Με Το Δικηγόρο, το οποίο είναι διαθέσιμο ηλεκτρονικά εδώ.

     Σύμφωνα με το άρθρο 5 § 2 του κ.ν. 489/76, όπως αντικαταστάθηκε και συμπληρώθηκε με το άρθρο 169 §§ 1 και 2 του ν. 4261/2014 (η ισχύς του οποίου άρχισε στις 5-5-2014) «2. Η κατά το άρθρο 2 ασφαλιστική κάλυψη: … Ισχύει για όσο χρόνο ορίζεται στο ασφαλιστήριο….2.α. Η ασφαλιστική επιχείρηση μπορεί να αντιτάξει τη λήξη της ασφαλιστικής σύμβασης έναντι του ζημιωθέντος τρίτου, μετά την πάροδο δεκαέξι (16) ημερών από την επομένη της ημερομηνίας που ορίζεται με το ασφαλιστήριο ότι λήγει η ισχύς της, χωρίς να απαιτείται οποιαδήποτε άλλη ενέργεια ή ενημέρωση του λήπτη της ασφάλισης ή/και του ασφαλισμένου. 2.β. Ανανέωση της ασφαλιστικής σύμβασης επιτρέπεται μόνο μετά την εμπρόθεσμη καταβολή του ασφαλίστρου της επόμενης ασφαλιστικής περιόδου, το αργότερο έως τη λήξη της ισχύουσας ασφαλιστικής σύμβασης».

     Ας υποθέσουμε πρακτικά, ότι μεταξύ του Α και της ασφαλιστικής εταιρίας Β, συνήφθη σύμβαση ασφαλίσεως καλύπτoυσα τηv έvαvτι τρίτωv αστική ευθύvη του κυρίου, του κατόχoυ και oδηγoύ, του ΙΧΕ αυτοκινήτου του Α, διάρκειας από 1-6-2019 έως 1-12-2019. Η άνω αναφερόμενη ασφαλιστική σύμβαση, όσον αφορά στις σχέσεις ασφαλιστή και ασφαλισμένου και λήπτη της ασφάλισης, δηλαδή της ασφαλιστικής εταιρίας Β και του Α (λήπτη της ασφάλισης) έληξε την 1-12-2019 (λήξη του συμβατικού χρόνου διάρκειας), χωρίς να ανανεωθεί.

    Στις 10-12-2019  λαμβάνει χώρα τροχαίο ατύχημα, με υπαιτιότητα του οδηγού του  ως άνω ΙΧΕ αυτοκινήτου του Α στο οποίο ζημιώνεται ο τρίτος Γ.  Δηλαδή το τροχαίο ατύχημα συνέβη μετά μεν τη λήξη του χρόνου της ως άνω ασφαλιστικής σύμβασης, εντός, όμως, του χρονικού διαστήματος των 16 ημερών από τη συμβατική λήξη, οπότε σύμφωνα με την άνω διάταξη του άρθρου 5 § 2α του κωδικοποιημένου (με το Π.Δ. 237/1986) νόμου 489/1976 (όπως ισχύει κατά τον πιο πάνω χρόνο, μετά την τροποποίησή του με το άρθρο 169 του Ν. 4261/5-5-2014), ο ασφαλιστής δεν δύναται να αντιτάξει κατά του ζημιωθέντος τη λήξη της ασφαλιστικής σύμβασης, αν δεν έχει περάσει χρονικό διάστημα 16 ημερών από την επομένη της ημερομηνίας που ορίζεται στο ασφαλιστήριο ότι λήγει η ισχύς αυτής (σύμβασης).

     Όμως, δεν ισχύει το ίδιο στις σχέσεις μεταξύ των μερών. Το διάστημα αυτό των 16 ημερών είναι εκτός της διάρκειας της ασφαλιστικής συμβάσεως. Για το διάστημα αυτό δεν έχουν υπολογισθεί ασφάλιστρα ούτε ο ασφαλιστής έχει εισπράξει τέτοια ασφάλιστρα. Επομένως αν συμβεί ατύχημα στο διάστημα αυτό και ο ασφαλιστής ικανοποιήσει τον τρίτο (όπως υποχρεούται κατά νόμο), στη συνέχεια δικαιούται να αναζητήσει από τον λήπτη της ασφάλισης και τον ασφαλισμένο το καταβληθέν ποσό.

      Κατά τη διάταξη της παραγράφου 1 του άρθρου 11 του κ.ν. 489/76, όπως αυτή ισχύει μετά την αντικατάστασή της με το άρθρο 8 του ν. 3557/07 και ορίζει ότι «1. Με την επιφύλαξη του δικαιώματος άσκησης αγωγής κατά του λήπτη της ασφάλισης, του ασφαλισμένου και του οδηγού, ο ασφαλιστής δεν μπορεί να αντιτάξει κατά του ζημιωθέντος τρίτου, όταν αυτός ασκεί την αξίωση της παραγράφου 1 του άρθρου 10, ενστάσεις που απορρέουν από την ασφαλιστική σύμβαση…», ο ασφαλιστής έχει δικαίωμα αναγωγής κατά του λήπτη της ασφάλισης, του ασφαλισμένου και του οδηγού, σε περίπτωση λήξεως της ασφαλιστικής σύμβασης, όταν τη λήξη αυτή δεν μπορεί (όπως εν προκειμένω) να την αντιτάξει κατά του ζημιωθέντος τρίτου, για τον από το ως άνω άρθρο 5 § 2α λόγο, δηλαδή όταν δεν έχει παρέλθει ο ως άνω χρόνος των 16 ημερών από την επομένη της  λήξης της σύμβασης αυτής.

     Είναι αυτονόητο ότι, αν στο ως άνω παράδειγμα, το ατύχημα είχε συμβεί μετά την παρέλευση 16 ημερών, υπολογιζομένων από την επόμενη της λήξεως του συμβατικού χρόνου, τότε το ατύχημα θεωρείται ότι συνέβη από ανασφάλιστο αυτοκίνητο και επομένως ευθύνεται το Επικουρικό Κεφάλαιο (άρθρο 19 παρ. 1 περ. β΄  του κ.ν. 489/76).    

Δικηγόροι και Διαμεσολάβηση σε κοινή πορεία– Μια προσέγγιση μέσα από ερωτήματα συναδέλφων

Της Ελένης Πλέσσα
Δικηγόρου – Διαπιστευμένης Διαμεσολαβήτριας
Εκπαιδεύτρια στη Διαμεσολάβηση και στην Εκπαίδευση Δικηγόρων – Νομικών Παραστατών σε συνεργασία με τις Εκδόσεις Σάκκουλα ΑΕ
Εταίρος και Συνιδρύτρια της RESOLVE Διαμεσολαβητές

Το άρθρο δημοσιεύθηκε στο 2ο τεύχος του magazinο Με Το Δικηγόρο, το οποίο είναι διαθέσιμο ηλεκτρονικά εδώ.

Αυτό δεν είναι ένα ακόμα άρθρο για να διακηρύξει τις ευεργετικές ιδιότητες της Διαμεσολάβησης. Ο στόχος και η φιλοδοξία του είναι να τακτοποιήσει με τη μορφή συζήτησης το τι συμβαίνει στο «τραπέζι» της Διαμεσολάβησης και πώς ίσως η διαδικασία αυτή μπορεί να βοηθήσει την επίλυση της διαφοράς και να είναι επωφελής για τα μέρη αλλά και για τις/τους Δικηγόρους. Γιατί ο στόχος της Διαμεσολάβησης είναι αυτός ακριβώς, να συντονίσει τη συζήτηση και να βοηθήσει στην επίλυση της διαφοράς και της σύγκρουσης.

Πολύ συχνά δεχόμαστε, στο πλαίσιο της Εκπαίδευσης Δικηγόρων – Νομικών Παραστατών, στις ενημερώσεις που πραγματοποιούμε για το θεσμό ή και στο πλαίσιο των συζητήσεων με συναδέλφους, κάποια από τα κάτωθι τέσσερα ερωτήματα γύρω από τα οποία στήθηκε η ανάπτυξη της προαναφερόμενης προσέγγισης του παρόντος άρθρου

  1. Γιατί χρειαζόμαστε Διαμεσολαβητή/τρια για να γίνει η Διαπραγμάτευση, οι Δικηγόροι δεν είμαστε αποτελεσματικοί και αποτελεσματικές δρώντας μεταξύ μας;

Είναι αλήθεια πως καθημερινά στην πράξη της Δικηγορίας, πολλοί και πολλές από εμάς προσπαθούμε και υλοποιούμε την εξωδικαστική επίλυση μεταξύ των εντολέων μας. Και είναι πράγματι πολύ σημαντικό και τιμητικό για εμάς. Και αυτό πρέπει να συνεχιστεί και να ενισχυθεί περαιτέρω. Όπως και όλοι οι τρόποι εξωδικαστικής επίλυσης της διαφοράς. Που τοποθετείται λοιπόν η Διαμεσολάβηση;

Η Διαμεσολάβηση βοηθά σαν εργαλείο

  • εκεί που οι διαπραγματεύσεις μεταξύ συναδέλφων δικηγόρων ή μεταξύ των μερών μπορεί να έχουν φτάσει σε αδιέξοδο
  • ή εκεί που τα μέρη θα ήταν χρήσιμο να συμμετάσχουν στη διαδικασία της διαπραγμάτευσης γιατί έχουν πολλά να προσφέρουν και παράλληλα ένας τρίτος μπορεί να βοηθήσει στο συντονισμό της συζήτησης
  • ή εκεί που οι Δικηγόροι χρειάζονται βοήθεια καθώς, επειδή ακριβώς έχουν το ρόλο να υπερασπιστούν τον εντολέα τους δεν μπορούν να συντονίζουν ταυτόχρονα και το διάλογο. Δεν μπορούν και ούτε πρέπει να είναι ουδέτεροι

Η Διαμεσολάβηση μας απευθύνει μία πρόσκληση, να χρησιμοποιήσουμε τη διαδικασία για να περάσουμε μηνύματα προς την άλλη πλευρά που δεν θα μπορούσαμε ενδεχομένως να περάσουμε απευθείας, να πάρουμε πληροφορίες που θα ξεμπλοκάρουν την ολοκλήρωση της συμφωνίας και θα απαντήσουν (οι πληροφορίες) σε τυχόν ερωτήματα και απορίες. Μας προσκαλεί ακόμα να αφήσουμε το ηθικό στοιχείο να ξεδιπλωθεί και να δώσουμε βήμα στον και στην εντολέα μας. Και τότε το Τραπέζι της θα λειτουργήσει αποτελεσματικά και θα οδηγήσει στη συμφωνία που και τα δύο μέρη επιθυμούν.

  1. Μπορούν όντως οι Δικηγόροι να ωφεληθούν από τη Διαμεσολάβηση;

Η απάντηση είναι ναι, με πολλούς τρόπους. Ως Δικηγόροι, μπορούμε να χρεώσουμε τις υπηρεσίες μας πιο επικερδώς για εμάς, εκμεταλλευόμενοι ακριβώς το  περιθώριο που αφήνει η έλλειψη διαδικαστικών εξόδων αλλά και ο άμεσα ικανοποιημένος εντολέας μας. Η Διαμεσολάβηση δεν περιέχει δικαστικό ένσημο, δεν έχει έξοδα επιδόσεων, δεν έχει παράβολα για την κατάθεση έφεσης, δεν περιλαμβάνει ατελείωτες και ενδεχομένως μη αμειβόμενες ώρες αναμονής στα ακροατήρια.  Με τη δε αμοιβή του Διαμεσολαβητή, που καταβάλλεται εξ ημισείας από τα μέρη, ο εντολέας μας καταβάλλει χρήματα για το χρόνο που κερδίζει από τις μακρινές δικασίμους και για τη μοναδική ευκαιρία να έχει στο ίδιο τραπέζι απέναντί του σε πραγματικές συνθήκες το αντίδικο μέρος της διαφοράς από το οποίο ουσιαστικά εξαρτάται η εξέλιξη της υπόθεσης του και η επίλυση της διαφοράς τους. Και τελικά για τη δυνατότητα επίτευξης της συμφωνίας μεταξύ τους που θα χαίρει εκτελεστότητας και μόνο με την απλή κατάθεση στο αρμόδιο Πρωτοδικείο.

Στη διαδικασία της Διαμεσολάβησης επίσης οι Δικηγόροι μπορούμε να ασκήσουμε το λειτούργημά μας και σε συνθήκες διαφορετικές από αυτές που βιώνουμε καθημερινά στα ακροατήρια αλλά και με πολύ καλύτερους όρους ακόμα και από μία διαπραγμάτευση. Σε μία από τις τελευταίες Εκπαιδεύσεις, ένας συνάδελφος μοιράστηκε μαζί μας ότι όταν μπαίνει σε διαπραγμάτευση με έναν ισχυρό αντίδικο, αισθάνεται ότι η άλλη πλευρά κάνει επίδειξη της δύναμής της και μπορεί να φέρεται «ως Βασιλιάς» όπως ανέφερε χαρακτηριστικά, στη διαδικασία υποδεικνύοντας τους όρους της συμφωνίας, αδιαφορώντας για τις προτάσεις της δικής του πλευράς, μην ακούγοντας. Στη Διαμεσολάβηση όμως, όπως το βίωσε στην Εκπαίδευση ως δικηγόρος και από τις προσομοιώσεις και από τη θεωρία, μας είπε ότι συνειδητοποίησε ότι με τον ουδέτερο τρίτο, το Διαμεσολαβητή στο τραπέζι, ο όποιος «Βασιλιάς» βρίσκεται εκεί με ισότιμους όρους με το δικό του εντολέα και μπορεί να διαπραγματευτεί μαζί του ουσιαστικά και αποτελεσματικά.

  1. Πώς είναι δυνατόν ένα σύστημα χωρίς δικονομικούς κανόνες να μπορεί να λειτουργεί προς όφελος των εντολέων μας;

Η Διαμεσολάβηση είναι ένα σύστημα μέσα από το οποίο μπορούν να επιλύονται οι διαφορές μας στο πλαίσιο της ελευθερίας των συμβάσεων και της ιδιωτικής πρωτοβουλίας. Δεν είναι ιδιωτική απονομή δικαιοσύνης, είναι μία υποβοηθούμενη διαπραγμάτευση.

Λειτουργεί λοιπόν σε ένα πολύ καλά οργανωμένο ευέλικτο πλαίσιο κανόνων που έχουν τεθεί από το Νόμο όπως ενδεικτικά είναι η εχεμύθεια, το απόρρητο, η συμμετοχή του μέρους της διαφοράς στη διαδικασία και η υποχρεωτική παρουσία δικηγόρου ως ενός ακόμα θεματοφύλακα της ασφάλειας τη διαδικασίας. Επίσης στο πλαίσιο αυτό, το πολύ σημαντικό που επιτυγχάνεται είναι ότι η συμφωνία που θα προκύψει και θα συμπεριληφθεί στο πρακτικό Διαμεσολάβησης θα χαίρει, υπό πολύ απλές προϋποθέσεις,  εκτελεστότητας.

Το καίριο στοιχείο που ελλείπει από άλλες διαδικασίες επίλυσης διαφορών, είναι η δυνατότητα ανάπτυξης και του ηθικού στοιχείου, που ενυπάρχει σε κάθε διαφορά. Αλλού είναι οι οικογενειακοί ή φιλικοί δεσμοί μεταξύ αντιδίκων, αλλού η ευθύνη που πηγάζει από την επαγγελματική θέση του συμμετέχοντα στη διαδικασία, σε κάποιες υποθέσεις οι ανασφάλειες που γεννά στα μέρη το ρευστό οικονομικό περιβάλλον του επιχειρείν και του ζην γενικώς στην Ελλάδα.

Στη Διαμεσολάβηση, το ηθικό στοιχείο, η ανάπτυξη δηλαδή όχι μόνο των ισχυρισμών αλλά και των στοιχείων εκείνων που αφορούν το πείσμα, το θυμό, την εκδικητική συμπεριφορά, την ανάγκη για αναγνώριση και τόσα άλλα, έχει το χώρο του να ξεδιπλωθεί και να αποφορτιστεί ώστε τελικά να δημιουργηθούν οι συνθήκες για τη διαπραγμάτευση επί των συμφερόντων και της επίτευξης της τελικής συμφωνίας.

Στο πλαίσιο μιας Διαμεσολάβησης που είχα συμμετάσχει στο Λονδίνο ο έμπειρος Βρετανός Διαμεσολαβητής και Δικηγόρος Nicholas Pryor, μου είχε πει ότι στο Τραπέζι της Διαμεσολάβησης δύο είναι οι λέξεις που λειτουργούν και οι δύο τελειώνουν στα αγγλικά σε «y». Η μία είναι το «sorry» (συγγνώμη) και η άλλη το «money» (χρήματα).

  1. Και τι συμβαίνει τελικά με την «υποχρεωτικότητα» στη Διαμεσολάβηση ; Πώς εισέρχεται στην καθημερινότητά μας και τι σημαίνει;

Πολύ συνειδητά η ερώτηση αυτή έμεινε για το τέλος, γιατί το όποιο κομμάτι υποχρεωτικής διαδικασίας θα πρέπει να νοείται ως ένα μέρος του θεσμού και όχι το μόνο ή το πιο κεντρικό. Ο νέος ν.4616/2019 εισάγει δύο πολύ σημαντικές παραμέτρους ως προς αυτό:

Α. Την υποχρέωση έγγραφης ενημέρωσης για τη Διαμεσολάβηση από τον και την κάθε δικηγόρο σε κάθε εντολέα του που φέρνει στο γραφείο του μία υπόθεση που θα μπορούσε να υπαχθεί σε Διαμεσολάβηση είτε στην εκούσια μορφή είτε όπου προβλέπεται η Υποχρεωτική Αρχική Συνεδρία. Το δε σχετικό έγγραφο το οποίο έχει ήδη αναρτηθεί στον ιστότοπο του Υπουργείου Δικαιοσύνης για τη Διαμεσολάβηση www.diamesolavisi.gov.gr, πρέπει να υπογράφεται από εντολείς και δικηγόρους και να κατατίθεται μαζί με το εισαγωγικό δικόγραφο της αγωγής επί ποινής απαραδέκτου αυτής (άρθρο 3 παρ. 2 ν. 4640/2019 το οποίο εφαρμόζεται από τη δημοσίευση του νόμου).

Β. Ο ν. 4640/2019 παράλληλα προβλέπει στο άρθρο 6 ότι υπάγονται «στην Υποχρεωτική Αρχική Συνεδρία» (ΥΑΣ) Διαμεσολάβησης οι διαφορές της Τακτικής Διαδικασίας αρμοδιότητας Μονομελούς με αντικείμενο από 30.000 ευρώ και πάνω και Πολυμελούς Πρωτοδικείου (σε ισχύ από 15.3.2020), οι οικογενειακές διαφορές εκτός από αυτές του άρθρου 592 παρ. 1 περ. α, β και του άρθρου 592 παρ. 2 (σε ισχύ από 15.1.2020) και οι διαφορές για τις οποίες προκύπτει εγγράφως ότι ισχύει ρήτρα διαμεσολάβησης.

Κατά τη διάρκεια της Υ.Α.Σ. Διαμεσολαβητής/τρια κοινής επιλογής των μερών ενημερώνει τα μέρη, που παρίστανται υποχρεωτικά μετά των πληρεξουσίων δικηγόρων τους, για το θεσμό της Διαμεσολάβησης και παράλληλα συζητούνται τα οφέλη που θα προέκυπταν αν τα μέρη επιθυμούσαν να επιλύσουν τη διαφορά τους με Διαμεσολάβηση. 

Μόνο αν κατά τη διάρκεια ή μετά την ολοκλήρωση της ΥΑΣ τα μέρη αποφασίσουν να υπαγάγουν τη διαφορά τους σε Διαμεσολάβηση, υπογράφεται συμφωνητικό υπαγωγής και προχωρά η ουσιαστική διαδικασία της Διαμεσολάβησης. Σε διαφορετική περίπτωση, η πρόσκληση σε ΥΑΣ και η συμμετοχή σε αυτήν καλύπτει την υποχρέωση του επισπεύδοντος μέρους ενώ η ανταπόκριση και η συμμετοχή του καθ’ού μέρους καλύπτει και τη δική του υποχρέωση. Κατά συνέπεια, δεν πρόκειται για υποχρεωτική υπαγωγή στη Διαμεσολάβηση αλλά για υπαγωγή στην Υποχρεωτική Αρχική Συνεδρία Διαμεσολάβησης.

Κλείνοντας με την ελπίδα ότι ο στόχος που ετέθη στον πρόλογο του παρόντος περί συνοπτικής παρουσίασης καίριων σημείων της διαδικασίας της Διαμεσολάβησης ως μίας υποβοηθούμενης διαπραγμάτευσης επετεύχθη, ας σημειωθεί ότι το ιδανικότερο σενάριο προκειμένου η Διαμεσολάβηση να επιτύχει επίσης το στόχο της, θα ήταν Δικηγόροι και Διαμεσολαβητές να είμαστε συνοδοιπόροι στον δρόμο της εξωδικαστικής επίλυσης, με τους Διαμεσολαβητές και τις Διαμεσολαβήτριες να έχουμε ένα παραπάνω ρόλο στο να συνδράμουμε με ενημέρωση, φροντίδα και επαγγελματισμό, όπως άλλωστε πηγάζει και εκ της ιδιότητάς μας, τις και τους συναδέλφους δικηγόρους σε αυτήν την πορεία. Είναι μία χρυσή ευκαιρία και ένα κομβικό σημείο για την επιτυχία της εξωδικαστικής επίλυσης στη χώρα μας και την αλλαγή νοοτροπίας μας που τόσο συζητάμε και επιθυμούμε, ας μην τη χάσουμε

Δελτίο Τύπου: Συμμετοχή δικηγόρων στη μεταβίβαση ακινήτων και στη σύσταση εταιρειών

Αθήνα, 11 Φεβρουαρίου 2020

Με το από 10-02-2020 αίτημά μας, το οποίο κατατέθηκε στον Υπουργό Δικαιοσύνης κ. Κ. Τσιάρα και στον Υφυπουργό Δικαιοσύνης κ. Δ. Κράνη, κοινοποιούμενο στον Υπουργό Επικρατείας κ. Γ. Γεραπετρίτη, αιτούμαστε τη λήψη νομοθετικής πρωτοβουλίας στην κατεύθυνση:

– της υποχρεωτικής συμμετοχής του Δικηγόρου στα συμβόλαια μεταβίβασης, με την ταυτόχρονη χορήγηση πιστοποιητικού ελέγχου της νομικής κατάστασης του ακινήτου, ώστε να διασφαλίζεται η νόμιμη μεταβίβαση ακινήτων,

– της υποχρεωτικής συμμετοχής του Δικηγόρου κατά την ίδρυση Εταιρειών, με συνυπογραφή του Καταστατικού υποχρεωτικά από Δικηγόρο προς διασφάλιση της νομιμότητας.

Τα ως άνω μέτρα είναι απαραίτητα ώστε να αποκατασταθεί, εν μέρει έστω, ο ρόλος του Δικηγόρου, ο οποίος τα τελευταία έτη αντιμετωπίστηκε «ταξικά» και απομονώθηκε, χωρίς κανέναν ουσιαστικό λόγο, ενώ παράλληλα δημιουργήθηκε κενό ασφάλειας δικαίου τόσο στη μεταβίβαση ακινήτων όσο και στην ίδρυση εταιρειών. Και στα ως άνω δύο πεδία η απουσία του Δικηγόρου έχει δημιουργήσει σημαντικά προβλήματα στην πράξη.

Το αίτημα μας αυτό δεν είναι «συντεχνιακής» φύσεως, αλλά καλύπτει συγκεκριμένες ανάγκες της κοινωνίας και της αγοράς. Άλλωστε, η αποδοχή τους θα ενισχύσει και τα «δημόσια έσοδα», καθώς όλες οι αμοιβές του Δικηγόρου επιβαρύνονται με φόρους και εισφορές. Πρωτίστως, όμως, ο Δικηγόρος ως άμισθος δημόσιος λειτουργός οφείλει και μπορεί να διασφαλίζει τη νομιμότητα, και να ενεργεί χάριν του δημοσίου συμφέροντος.

Επισυνάπτεται το υποβληθέν αίτημα, όπου αναλυτικώς παρατίθενται οι απόψεις μας.

Πρόταση προς Υπ.Δικαιοσύνης για Δικηγόρους_10-2-2020

Δημήτρης Αναστασόπουλος

Σημαντικά και επίκαιρα φορολογικά, εργατικά και ασφαλιστικά θέματα δικηγόρων

του Χρήστου Κρίγκα, Λογιστή – Φοροτεχνικού  Α’τάξης ,  συνιδρυτού της KnK Accounting

Το άρθρο δημοσιεύθηκε στο 2ο τεύχος του magazinο Με Το Δικηγόρο, το οποίο είναι διαθέσιμο ηλεκτρονικά εδώ.

  • Από 1/1/2020, σταδιακά λόγω του σοβαρού του όλου εγχειρήματος, θα έχουμε την εισαγωγή των ηλεκτρονικών βιβλίων στην καθημερινή λειτουργία των επιχειρήσεων. Πρόκειται για ένα ισχυρό βήμα ψηφιοποίησης της Φορολογικής Διοίκησης, και σκοπός είναι η σταδιακή εκπλήρωση, μέσα από αυτή την νέα πλατφόρμα, όλων των φορολογικών υποχρεώσεων των επιχειρήσεων. Πριν την πλήρη εφαρμογή, για την οποία διατυπώνονται και κάποιες σοβαρές επιφυλάξεις λόγου της συντονισμένης δουλειάς που απαιτείται από τους εμπλεκόμενους φορείς, εκκρεμεί η διαδικασία εφαρμογής της ηλεκτρονικής τιμολόγησης όπως προβλέπεται από τα Ε.Λ.Π.
  • Κατά την καθημερινή λειτουργία του δικηγορικού γραφείου, συγκέντρωσης και καταχώρησης των λειτουργικών εξόδων , υπάρχουν δαπάνες στις οποίες δεν παρέχεται το δικαίωμα έκπτωσης του ΦΠΑ με τον οποίο έχουν επιβαρυνθεί. Συγκεκριμένα αφορά η διάταξη δαπάνες δεξιώσεων, ψυχαγωγίας, φιλοξενίας, στέγασης, τροφής, ποτών, μετακίνησης των εκπροσώπων αλλά και των εργαζομένων της επιχείρησης, καθώς επίσης και των τιμολογίων που αφορά το leasing-εκμίσθωση των επιβατικών αυτοκινήτων. Σε όλες αυτές τις περιπτώσεις ο ΦΠΑ εισροών ενσωματώνεται στο συνολικό κόστος της δαπάνης.
  • Πάντα επίκαιρο ζήτημα είναι και ο χρόνος έκδοσης των παραστατικών των δικηγόρων. Στην περίπτωση των αποδείξεων παροχής υπηρεσιών το παραστατικό θα πρέπει να εκδοθεί με την ολοκλήρωση της παροχής της υπηρεσίας. Στην περίπτωση των τιμολογίων για παροχή υπηρεσιών ο χρόνος έκδοσης είναι το αργότερο μέχρι την 15η μέρα του επόμενου μήνα από την ολοκλήρωση της παροχής της υπηρεσίας. Να σημειώσουμε ότι όταν πελάτης είναι το Δημόσιο ή Ν.Π.Δ.Δ το τιμολόγιο δύναται να εκδίδεται μέχρι το τέλος της ετήσιας περιόδου μέσα στην οποία έγινε η παροχή των υπηρεσιών.
  • Οδεύουμε προς ένα νέο σύστημα συγκέντρωσης των ασφαλιστικών εισφορών. Αναζητείται η απλότητα της απόδοσης και η εκλογίκευση της συνολικής ασφαλιστικής επιβάρυνσης. Τα θέματα τελικής εκκαθάρισης αλλά και παράλληλης ασφάλισης, καθώς επίσης και το δαιδαλώδες σύστημα καταβολής των εισφορών με βάση το καθαρό εισόδημα το οποίο όμως προσαυξάνεται με τις καταβληθείσες ασφαλιστικές εισφορές του προηγουμένου έτους, αντί αυτές να αφαιρούνται όπως συμβαίνει στην φορολογία εισοδήματος , κατέστησε το σύστημα συγκέντρωσης των εισφορών αναποτελεσματικό. Βασικά σημεία που αφορούν την απόδοση των εισφορών θα πρέπει να διατηρηθούν , όπως  για παράδειγμα η μηνιαία καταβολή των εισφορών μέσω της πλατφόρμας του ΕΦΚΑ, καθώς επίσης και ο συμψηφισμός των γραμματίων προκαταβολής εισφορών των δικηγόρων. Το νέο σύστημα ασφαλιστικών εισφορών σύμφωνα με τις εξαγγελίες των αρμοδίων φαίνεται ότι δεν θα στηρίζεται ούτε στα έτη ασφάλισης ούτε στο δηλωθέν εισόδημα αλλά σε επίπεδα-κλάσεις εισφορών με στόχο να γίνει πιο ευέλικτο και απλό προς τον ασφαλισμένο-μη μισθωτό. Θα πρέπει να αναφέρουμε ότι βασική επιδίωξη  του νέου συστήματος θα πρέπει να είναι και η πρόβλεψη της απόδοσης προς τους ασφαλισμένους μη μισθωτούς των εισφορών που έχουν καταβληθεί, ώστε να δίνεται και το κίνητρο της ελεύθερης επιλογής του ασφαλιστικού επιπέδου- κλάσης.
Ο Δικηγόρος όλοι εμείς μαζί - Δημήτρης Αναστασόπουλος © 2019