Κατηγορία: Δικηγορικά – Νομικά νέα

Απόφαση ΣτΕ – Αντίθετη προς το Σύνταγμα η τροποποίηση της ρύθμισης για τον ορισμό Αντιδημάρχων στις νησιωτικές δημοτικές κοινότητες μετά τη διεξαγωγή των δημοτικών εκλογών.

ΣτΕ Ολ 1189/2022

Πρόεδρος: Δ. Σκαλτσούνης, Πρόεδρος ΣτΕ

Εισηγήτρια: Σ. Κτιστάκη, Σύμβουλος Επικρατείας

Συνεχίστε την ανάγνωση

ΣτΕ- Μη απαλλαγή κοινωφελούς ιδρύματος από εργοδοτικές εισφορές υπέρ πρώην Τ.Σ.Μ.Ε.Δ.Ε. για απασχόληση έμμισθου μηχανικού. Νόμιμη η παράσταση του Ε.Φ.Κ.Α. ως αναιρεσιβλήτου.

Πρόεδρος: Α. Καλογεροπούλου, Προεδρεύουσα Σύμβουλος

Εισηγητής: Τ. Κόμβου, Σύμβουλος

Συνεχίστε την ανάγνωση

Νόμος 4937/2022: Ηλεκτρονικά οι επιδόσεις εγγράφων ποινικής και πολιτικής δίκης

Ψηφιοποίηση των διαδικασιών επιδόσεων εγγράφων και αποδέσμευση της Ελληνικής Αστυνομίας από τη διενέργεια επιδόσεων εγγράφων της ποινικής και πολιτικής δίκης και λοιπές επείγουσες διατάξεις.

ΜΕΡΟΣ Α΄ΨΗΦΙΟΠΟΙΗΣΗ ΤΩΝ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΩΝ ΕΠΙΔΟΣΗΣ ΕΓΓΡΑΦΩΝ ΚΑΙ ΑΠΟΔΕΣΜΕΥΣΗ ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΑΣΤΥΝΟΜΙΑΣ ΑΠΟ ΤΗ ΔΙΕΝΕΡΓΕΙΑ ΕΠΙΔΟΣΕΩΝ ΕΓΓΡΑΦΩΝ ΤΗΣ ΠΟΙΝΙΚΗΣ ΚΑΙ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ ΔΙΚΗΣ

Άρθρο 1 Διαδικασία έκδοσης απόφασης, βουλεύματος και διάταξης – Τροποποίηση παρ. 3 άρθρου 138 ΚΠΔ

Άρθρο 2 Επίδοση – Αντικατάσταση άρθρου 155 ΚΠΔ

Άρθρο 3 Επίδοση σε κατηγορούμενο με ηλεκτρονικά μέσα ή φυσικό τρόπο – Τροποποίηση παρ. 1, 2 και 4 άρθρου 156 ΚΠΔ

Άρθρο 4 Επίδοση σε πρόσωπα άγνωστης διαμονής – Τροποποίηση παρ. 1 άρθρου 157 ΚΠΔ

Άρθρο 5 Επίδοση σε στρατιωτικούς και λοιπούς – Τροποποίηση άρθρου 158 ΚΠΔ

Άρθρο 6 Επίδοση σε όσους κρατούνται – Τροποποίηση άρθρου 159 ΚΠΔ

Άρθρο 7 Ανακοίνωση του περιεχομένου του εγγράφου που επιδίδεται – Τροποποίηση άρθρου 161 ΚΠΔ

Άρθρο 8 Το αποδεικτικό της επίδοσης – Προσθήκη παρ. 4 στο άρθρο 162 ΚΠΔ

Άρθρο 9 Εξακρίβωση της ταυτότητας του μάρτυρα – Γνωστοποίηση διαδικασίας επίδοσης με ηλεκτρονικά μέσα – Τροποποίηση άρθρου 217 ΚΠΔ

Άρθρο 10 Εξέταση κατηγορουμένου – Τροποποίηση παρ. 1 άρθρου 273 ΚΠΔ

Άρθρο 11 Περάτωση της κύριας ανάκρισης – Τροποποίηση παρ. 2 άρθρου 308 ΚΠΔ

Άρθρο 12 Περάτωση της κύριας ανάκρισης κατ’ εξαίρεση – Τροποποίηση παρ. 2 άρθρου 309 ΚΠΔ

Άρθρο 13 Περιεχόμενο του κλητηρίου θεσπίσματος και της κλήσης – Παραμονή δικογραφιών στα γραφεία – Τροποποίηση περ. ε΄ παρ. 1 άρθρου 321 ΚΠΔ

Άρθρο 14 Όργανα επίδοσης – Τροποποίηση άρθρου 122 ΚΠολΔ

ΜΕΡΟΣ Β΄ ΕΠΕΙΓΟΥΣΕΣ ΡΥΘΜΙΣΕΙΣ ΤΟΥ ΥΠΟΥΡΓΕΙΟΥ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑΣ ΤΟΥ ΠΟΛΙΤΗΚΕΦΑΛΑΙΟ Α΄: ΕΠΕΙΓΟΥΣΕΣ ΡΥΘΜΙΣΕΙΣ ΤΩΝ ΣΩΜΑΤΩΝ ΑΣΦΑΛΕΙΑΣ

Άρθρο 15 Κάλυψη δαπανών Υπηρεσίας Εναερίων Μέσων Σωμάτων Ασφαλείας

Άρθρο 16 Κάλυψη λειτουργικών και επιχειρησιακών αναγκών των υπηρεσιών της Ελληνικής Αστυνομίας, του Λιμενικού Σώματος, καθώς και των καταστημάτων κράτησης και του Ιδρύματος Αρωγής Ανηλίκων Αρρένων Βόλου – Ελληνικής Ακτοφυλακής και του Πυροσβεστικού Σώματος από τους Ο.Τ.Α. α΄ και β΄ βαθμού – Τροποποίηση παρ. 5 άρθρου 54 ν. 4662/2020

Άρθρο 17 Ποσοστά εισαγομένων στο Τμήμα Επαγγελματικής Μετεκπαίδευσης Ανθυπαστυνόμων – Τροποποίηση παρ. 3 άρθρου 7 ν. 3686/2008

Άρθρο 18 Τροποποίηση ελάχιστου ύψους για την κατάταξη προσωπικού της πρώην δημοτικής αστυνομίας που έχει ενταχθεί στην κατηγορία των ειδικών φρουρών της Ελληνικής Αστυνομίας – Τροποποίηση παρ. 2 άρθρου 26 ν. 4456/2017

Άρθρο 19 Εξάμηνο κατάταξης στη Σχολή Αξιωματικών και εισαγωγή στη Σχολή Αστυφυλάκων υιοθετηθέντων από τη Βουλή των Ελλήνων τέκνων μελών των Ενόπλων Δυνάμεων και των Σωμάτων Ασφαλείας, καθώς και των υπαλλήλων που υπηρετούν στα καταστήματα κράτησης και στο Ίδρυμα Αρωγής Ανηλίκων Αρρένων Βόλου που έχασαν τη ζωή τους κατά την εκτέλεση του καθήκοντός τους – Τροποποίηση παρ. 2 άρθρου 1 ν. 2226/1994

Άρθρο 20 Προσθήκη ορισμού έννοιας «εμπρηστικός μηχανισμός» – Προσθήκη περ. κδ΄ στην παρ. 1 του άρθρου 1 ν. 2168/1993

Άρθρο 21 Προϋποθέσεις κατ’ εξαίρεση οπλοφορίας Αστυνομικών – Τροποποίηση περ. α΄ παρ. 4 άρθρου 2 ν. 3169/2003

Άρθρο 22 Αποδέσμευση υπηρεσιών Ελληνικής Αστυνομίας από τη βεβαίωση γνησίου υπογραφής και από την επικύρωση αντιγράφων – Τροποποίηση παρ. 1 και 2 άρθρου 11 ν. 2690/1999

Άρθρο 23 Δυνατότητα μετατροπής αδειών οδήγησης – Τροποποίηση παρ. 2 άρθρου 16 ν. 3710/2008

Άρθρο 24 Εξαίρεση από την εφαρμογή του άρθρου 38 ν. 1884/1990 – Εφαρμογή της Συμφωνίας για την αποχώρηση του Ηνωμένου Βασιλείου της Μεγάλης Βρετανίας και της Βόρειας Ιρλανδίας από την Ευρωπαϊκή Ένωση και την Ευρωπαϊκή Κοινότητα Ατομικής Ενέργειας

Άρθρο 25 Υποχρέωση τήρησης μέτρων ασφαλείας από τους φορείς άσκησης οικονομικής δραστηριότητας – Αντικατάσταση παρ. 9 και 11 άρθρου 12 ν. 1481/1984

Άρθρο 26 Επιβολή ποινικών κυρώσεων σε περίπτωση παραβίασης της υπ’ αριθμ. 5Α/2011 Αστυνομικής Διάταξης

Άρθρο 27 Παράταση ισχύος συμβάσεων καθαριότητας Υπηρεσιών Ελληνικής Αστυνομίας

Άρθρο 28 Καθήκοντα ειδικών φρουρών Ομάδων Προστασίας Πανεπιστημιακών Ιδρυμάτων – Τροποποίηση παρ. 1 άρθρου 18 ν. 4777/2021

ΚΕΦΑΛΑΙΟ Β΄: ΡΥΘΜΙΣΕΙΣ ΓΕΝΙΚΗΣ ΓΡΑΜΜΑΤΕΙΑΣ ΑΝΤΕΓΚΛΗΜΑΤΙΚΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ

Άρθρο 29 Μεταγωγή καταδίκων κρατουμένων στα αγροτικά καταστήματα κράτησης και την Κεντρική Αποθήκη Υλικού Φυλακών (Κ.Α.Υ.Φ.) – Τροποποίηση παρ. 1 άρθρου 41 ν. 4356/2015

Άρθρο 30 Ρύθμιση θεμάτων του Σώματος Επιθεώρησης και Ελέγχου των καταστημάτων κράτησης – Αντικατάσταση παρ. 3 άρθρου 2 και τροποποίηση παρ. 1 άρθρου 3 ν. 3090/2002

Άρθρο 31 Ανανέωση των επαγγελματικών αδειών οδήγησης των υπαλλήλων της εξωτερικής φρούρησης των καταστημάτων κράτησης

Άρθρο 32 Μετάταξη ή απόσπαση υπαλλήλων καταστημάτων κράτησης και του Ιδρύματος Αρωγής Ανηλίκων Αρρένων Βόλου

Άρθρο 33 Κατ’ εξαίρεση τοποθέτηση προϊσταμένων σε θέσεις ευθύνης των καταστημάτων κράτησης

ΚΕΦΑΛΑΙΟ Γ΄: ΛΟΙΠΕΣ ΡΥΘΜΙΣΕΙΣ ΤΟΥ ΥΠΟΥΡΓΕΙΟΥ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑΣ ΤΟΥ ΠΟΛΙΤΗ

Άρθρο 34 Έξοδα διημέρευσης αστυνομικού προσωπικού – Τροποποίηση περ. 1 και περ. 16 στο άρθρο 1 υποπαρ. Δ.9 παρ. Δ΄ άρθρου 2 ν. 4336/2015

Άρθρο 35 Έξοδα διανυκτέρευσης αστυνομικού προσωπικού – Τροποποίηση περ. α΄ παρ. 1 άρθρου 10 υποπαρ. Δ.9 παρ. Δ΄ άρθρου 2 ν. 4336/2015

Άρθρο 36 Δαπάνες μετακίνησης αστυνομικού προσωπικού – Τροποποίηση περ. Α παρ. 2 άρθρου 11 υποπαρ. Δ.9 παρ. Δ΄ άρθρου 2 ν. 4336/2015

Άρθρο 37 Έξοδα διημέρευσης αστυνομικού προσωπικού – Προσθήκη άρθρου 15 Α΄ στην υποπαρ. Δ.9 παρ. Δ΄ άρθρου 2 ν. 4336/2015 (Α΄ 94)

Άρθρο 38 Εποπτεία και παρακολούθηση της λειτουργίας του συστήματος ηλεκτρονικής επιτήρησης υπόδικων, κατάδικων και κρατουμένων σε άδεια

Άρθρο 39 Εκκαθάριση, τακτοποίηση και ενταλματοποίηση δαπανών της Γενικής Γραμματείας Αντεγκληματικής Πολιτικής του Υπουργείου Προστασίας του Πολίτη

ΜΕΡΟΣ Γ΄: ΕΠΕΙΓΟΥΣΕΣ ΡΥΘΜΙΣΕΙΣ ΛΟΙΠΩΝ ΥΠΟΥΡΓΕΙΩΝ

Άρθρο 40 Παράταση θητείας Κεντρικού Συμβουλίου Υγείας

Άρθρο 41 Παράταση ισχύος των ρυθμίσεων για την αποζημίωση ιατρών διαφόρων ειδικοτήτων για μετακίνηση σε νοσοκομεία της ίδιας ή άλλης Υγειονομικής Περιφέρειας, την κάλυψη κενών ενεργού (εικοσιτετράωρης) εφημερίας σε νοσοκομεία του Εθνικού Συστήματος Υγείας και την αποζημίωση των πρόσθετων ενεργών εφημεριών

Άρθρο 42 Εξουσιοδοτική διάταξη για την εφαρμογή των άρθρων 88, 89 και 90 ν. 4850/2021 – Τροποποίηση άρθρου 91 ν. 4850/2021Άρθρο 43 Συμβάσεις υπηρεσιών φύλαξης των κτιρίων των υπηρεσιών του Υπουργείου Οικονομικών και της Ανεξάρτητης Αρχής Δημοσίων Εσόδων

Άρθρο 44 Δυνατότητα παράτασης ατομικών συμβάσεων εργασίας ορισμένου χρόνου για την καθαριότητα του Πανεπιστημίου Πατρών

Άρθρο 45 Μεταφορά μαθητών προτύπων και πειραματικών σχολείων – Τροποποίηση άρθρου 186 ν. 3852/2010Άρθρο 46 Πιστοποίηση προγραμμάτων σπουδών των Κέντρων Διά Βίου Μάθησης – Τροποποίηση περ. β) παρ. 17 άρθρου 169 ν. 4763/2020

ΜΕΡΟΣ Δ΄: ΚΑΤΑΡΓΟΥΜΕΝΗ ΔΙΑΤΑΞΗ

Άρθρο 47 Καταργούμενη διάταξη

ΜΕΡΟΣ Ε΄: ΕΝΑΡΞΗ ΙΣΧΥΟΣ

Άρθρο 48Έναρξη ισχύος

1. Η ισχύς του παρόντος αρχίζει από τη δημοσίευσή του στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως.2. Η ισχύς των άρθρων 34 έως 37 που αφορούν στα έξοδα διημέρευσης και διανυκτέρευσης του αστυνομικού προσωπικού που εκτελεί υπηρεσία μεταγωγής και μόνο για τις τροποποιήσεις που επέρχονται με τις διατάξεις του παρόντος στον ν. 4336/2015 (Α΄ 94), αρχίζει από τη δημοσίευση του παρόντος στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως, ανεξαρτήτως του χρόνου έκδοσης του προεδρικού διατάγματος που ορίζεται στο άρθρο 15 της υποπαρ. Δ.9 του ν. 4336/2015, και των λοιπών διαλαμβανομένων σε αυτό

N.4937/2022

ΣτΕ – 1147/2022 Συνταγματικότητα επιβολής υποχρεωτικής χρήσης μη ιατρικής μάσκας, μέτρων περιορισμού μετακινήσεως και συναθροίσεως των πολιτών για την προστασία της δημόσιας υγείας από τον κίνδυνο διασποράς του κορωνοϊού COVID-19

ΣτΕ Ολ 1147/2022
Πρόεδρος: Ε. Σαρπ, Πρόεδρος ΣτΕ
Εισηγητής: Β. Ανδρουλάκης, Σύμβουλος Επικρατείας
 
Συνταγματικότητα επιβολής υποχρεωτικής χρήσης μη ιατρικής μάσκας, μέτρων περιορισμού μετακινήσεως και συναθροίσεως των πολιτών για την προστασία της δημόσιας υγείας από τον κίνδυνο διασποράς του κορωνοϊού COVID-19
 
Με την απόφαση 1147/2022 της Ολομελείας του Συμβουλίου της Επικρατείας απερρίφθη αίτηση ακυρώσεως που άσκησαν πενήντα (50) φυσικά πρόσωπα κατά της. Δ1α/Γ.Π.οικ.80588/14-12-2020 κοινής υπουργικής αποφάσεως, με την οποία είχαν θεσπισθεί έκτακτα μέτρα προστασίας της δημόσιας υγείας από τον κίνδυνο περαιτέρω διασποράς του κορωνοϊού COVID-19 στο σύνολο της Επικράτειας για το διάστημα από την Κυριακή 13 Δεκεμβρίου 2020 και ώρα 6:00 έως και την Πέμπτη 7 Ιανουαρίου 2021 και ώρα 6:00, κατά το μέρος που οι ρυθμίσεις της εν λόγω κ.υ.α. επέβαλλαν την υποχρεωτική χρήση μη ιατρικής μάσκας, προέβλεπαν μέτρα περιορισμού της μετακινήσεως και συναθροίσεως των πολιτών, καθώς και κυρώσεις σε περίπτωση παραβάσεως των εν λόγω μέτρων. Ειδικότερα, με την απόφαση αυτή κρίθηκαν τα εξής: 
 
1. Δεν συντρέχει περίπτωση καταργήσεως της δίκης, κατά τα οριζόμενα στο άρθρο 32 του π.δ. 18/1989, λόγω εκδόσεως, μετά από την άσκηση της αιτήσεως ακυρώσεως και έως την επ’ ακροατηρίω συζήτηση αυτής, δέκα (10) νεώτερων κ.υ.α. Και τούτο, διότι οι προσβαλλόμενες ρυθμίσεις επαναλαμβάνονται κατά τα κύρια σημεία τους στις κοινές υπουργικές αποφάσεις, οι οποίες ακολούθησαν την έκδοση της ρητώς προσβαλλόμενης κ.υ.α. και με τις οποίες κατ’ ουσίαν παρατάθηκε η ισχύς των εν λόγω ρυθμίσεων. Με τα δεδομένα αυτά οι εν λόγω, μεταγενέστερες της ρητώς προσβαλλόμενης, κ.υ.α. θεωρούνται ως συμπροσβαλλόμενες με την κρινόμενη αίτηση.
2. Το δικαίωμα στην υγεία αναγνωρίζεται στο Σύνταγμα τόσο ως ατομικό όσο και ως κοινωνικό δικαίωμα. Ειδικότερα, ως ατομικό, το δικαίωμα στην υγεία περιλαμβάνει την προστασία της ατομικής υγείας και σωματικής και ψυχικής ακεραιότητας του ατόμου από προσβολές και διακινδυνεύσεις, καθώς και την ελευθερία του αυτοκαθορισμού του, ήτοι την ελευθερία του ατόμου να αποφασίζει το ίδιο για θέματα της υγείας του. Ως κοινωνικό, το δικαίωμα στην υγεία συνίσταται στην υποχρέωση του Κράτους προς παροχή στους πολίτες υπηρεσιών υγείας υψηλού επιπέδου και, γενικώς, στην υποχρέωσή του προς λήψη των αναγκαίων εκάστοτε θετικών μέτρων που αποβλέπουν στην προστασία της υγείας, έτσι ώστε να διασφαλίζεται η δημόσια υγεία, υπό την έννοια της πρόληψης των νοσημάτων και της προαγωγής της υγείας των πολιτών, στους οποίους, εξ άλλου, παρέχεται δικαίωμα να απαιτήσουν από το Κράτος την πραγμάτωση της αντίστοιχης υποχρεώσεώς του. Επομένως, σε περιπτώσεις κατά τις οποίες τίθεται σε σοβαρό κίνδυνο η δημόσια υγεία, όπως είναι η κατάσταση πανδημίας λόγω της εμφανίσεως ιού που διακρίνεται για την υψηλή και ταχεία μεταδοτικότητά του και την πιθανότητα προκλήσεως σοβαρών προβλημάτων υγείας στα άτομα τα οποία προσβάλλει, δημιουργώντας ακόμα και κίνδυνο για τη ζωή τους, το Κράτος, με γνώμονα την αρχή της προφύλαξης, οφείλει να λάβει όλα τα κατάλληλα και απαραίτητα μέτρα για τον περιορισμό της διαδόσεως της ασθένειας και κατ’ επέκταση, την μείωση της πιέσεως των υπηρεσιών υγείας, έως ότου εξευρεθεί επιστημονικώς τεκμηριωμένη λύση αποτελεσματικής αντιμετωπίσεώς της, οι δε πολίτες έχουν δικαίωμα να απαιτήσουν την πραγμάτωση της σχετικής υποχρεώσεως του Κράτους. Η καταλληλότητα και η αναγκαιότητα των μέτρων εξαρτάται από διάφορους παράγοντες, όπως είναι, ιδίως, ο τρόπος μεταδόσεως, και κρίνεται επί τη βάσει έγκυρων και τεκμηριωμένων, επιστημονικών, ιατρικών και επιδημιολογικών δεδομένων. Τα μέτρα αυτά μπορεί μεν να συνιστούν ακόμα και σοβαρή επέμβαση στην απόλαυση των θεμελιωδών δικαιωμάτων του ανθρώπου, πλην η επέμβαση αυτή είναι συνταγματικώς ανεκτή, εφ’ όσον: α) προβλέπεται από ειδική νομοθεσία, η οποία λαμβάνει υπ’ όψιν τα κρατούντα σχετικώς έγκυρα και τεκμηριωμένα επιστημονικά, ιατρικά και επιδημιολογικά πορίσματα, β) τα μέτρα που λαμβάνονται για την αντιμετώπιση της υγειονομικής κρίσεως επιβάλλονται χωρίς αδικαιολόγητες διακρίσεις, γ) παρέχεται δυνατότητα εξατομικευμένης εξαιρέσεως και δ) τα μέτρα αυτά λαμβάνονται για το απολύτως αναγκαίο χρονικό διάστημα και, πάντως, μέχρι την εξεύρεση λύσεως για την ανάσχεση της πανδημίας. Η ένταση και η διάρκεια των περιοριστικών μέτρων πρέπει να επανεξετάζονται περιοδικώς από τα αρμόδια κρατικά όργανα ανάλογα με τα υφιστάμενα επιδημιολογικά δεδομένα και την εξέλιξη των έγκυρων επιστημονικών παραδοχών. Η ως άνω παρέμβαση, εφ’ όσον, σύμφωνα με τις κρατούσες επιστημονικές παραδοχές για την εξέλιξη της πανδημίας, κρίνεται αναγκαία και πρόσφορη για την προστασία της υγείας και, εντεύθεν, της ζωής των πολιτών, σε συνδυασμό με την εκ του Συντάγματος οφειλόμενη κρατική μέριμνα για την διαφύλαξη της λειτουργίας του συστήματος υγείας, δεν μπορεί να θεωρηθεί δυσανάλογη για την επίτευξη του προμνημονευθέντος συνταγματικού δημοσίου σκοπού. Εξ άλλου, κατά τον καθορισμό των μέτρων για την αντιμετώπιση της πανδημίας, κατά την λήψη των οποίων σταθμίζονται ιατρικής φύσεως δεδομένα, σε συνδυασμό με τις επιπτώσεις της πανδημίας και των λαμβανομένων μέτρων στην οικονομική και κοινωνική ζωή της Χώρας, ο νομοθέτης (κοινός και κανονιστικός) διαθέτει ευρύ περιθώριο εκτιμήσεως ως προς την καταλληλότητα και την αναγκαιότητά τους, που, κατά τα ανωτέρω, οφείλει να στηρίζεται σε επιστημονικά δεδομένα και, συνεπώς, ο δικαστικός έλεγχος της τηρήσεως της αρχής της αναλογικότητας περιορίζεται στην κρίση εάν η θεσπιζόμενη ρύθμιση είτε είναι προδήλως απρόσφορη είτε υπερβαίνει προδήλως το απαραίτητο για την πραγματοποίηση του επιδιωκόμενου σκοπού μέτρο. Τέλος, δοθέντος ότι τα κατοχυρούμενα στο Σύνταγμα και στις διεθνείς συνθήκες ατομικά δικαιώματα πραγματώνονται στο πλαίσιο του κοινωνικού συνόλου, εντός της οργανωμένης πολιτείας, ανακύπτει από το άρθρο 25 παρ. 4 του Συντάγματος η υποχρέωση του ατόμου, επιδεικνύοντας την επιτασσόμενη από την διάταξη αυτή κοινωνική αλληλεγγύη, να ανέχεται, υπό τις ανωτέρω εκτεθείσες προϋποθέσεις, περιορισμούς των δικαιωμάτων του, καθώς και να μεριμνά για την διατήρηση της ατομικής του υγείας με σκοπό να μην μεταδώσει την ασθένεια σε άλλους, έτσι ώστε να γίνεται σεβαστό το ατομικό δικαίωμα των υπολοίπων στην διατήρηση της υγείας τους, αλλά και να μην επιβαρύνεται το σύστημα υγείας, η μέριμνα για την διατήρηση στο αναγκαίο, ανάλογα με τον πληθυσμό, μέγεθος και την απρόσκοπτη λειτουργία του οποίου αποτελεί συνταγματική υποχρέωση του Κράτους.
3. Από τις διατάξεις των άρθρων 1, 11 και 12 του Κώδικα Ιατρικής Δεοντολογίας, 8 της ΕΣΔΑ και 1, 2, 5 και 26 της Συμβάσεως του Οβιέδο για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα και τη Βιοϊατρική προκύπτει ότι η αρχή του αυτοπροσδιορισμού του ανθρώπου αποτελεί θεμελιώδη αρχή, η οποία διέπει το δίκαιο, άρρηκτα συνδεδεμένη με την αξία του ανθρώπου και το δικαίωμα στην ανάπτυξη της προσωπικότητας. Ειδικότερη έκφανση της ως άνω αρχής αποτελεί, στο πεδίο της ιατρικής φροντίδας, η παροχή συναινέσεως του ασθενούς πριν από την πραγματοποίηση ιατρικών πράξεων, η οποία προϋποθέτει την προηγούμενη ενημέρωση του ενδιαφερομένου. Ωστόσο, το δικαίωμα σε προηγούμενη ενημέρωση και στην παροχή συναινέσεως δεν είναι απόλυτο, αλλά υποχωρεί όταν επιβάλλεται για λόγους δημοσίου συμφέροντος συνιστάμενους, μεταξύ άλλων, στην προστασία της δημόσιας υγείας, εφ’ όσον τούτο προβλέπεται από τον νόμο και τηρείται η αρχή της αναλογικότητας.
4. Τα μέτρα που ελήφθησαν για την αντιμετώπιση της επιδημίας COVID-19 και τα οποία, μεταξύ άλλων, συνίστανται στην χρήση ατομικών μέσων προστασίας, όπως οι μη ιατρικές μάσκες, στον περιορισμό των μετακινήσεων και την αναστολή δραστηριοτήτων, με σκοπό τον περιορισμό της κινητικότητας, και κύριους στόχους την μείωση του συγχρωτισμού και την αποφυγή της περαιτέρω διασποράς του ιού, λόγω και της πιέσεως που δέχεται το Εθνικό Σύστημα Υγείας από την αύξηση των κρουσμάτων, δεν παρίστανται, κατ’ αρχήν, προδήλως δυσανάλογα για την ικανοποίηση του επιδιωκόμενου σκοπού γενικότερου δημοσίου συμφέροντος, δηλαδή την προστασία της δημόσιας υγείας, ούτε προδήλως μη αναγκαία, εν όψει ιδίως της αρμοδίως παρατηρηθείσας από τον Οκτώβριο του 2020 αυξήσεως των ημερησίων, εργαστηριακώς επιβεβαιωμένων, κρουσμάτων της νόσου, λαμβανομένης υπ’ όψιν και της υποχρεώσεως των πολιτών να ανέχονται εύλογους περιορισμούς στην άσκηση των ατομικών δικαιωμάτων τους σύμφωνα με τα οριζόμενα στην παρ. 4 του άρθρου 25 του Συντάγματος.
5. Καθ’ όσον αφορά, ειδικότερα, την χρήση μη ιατρικής μάσκας σημειώνεται ότι το μέτρο αυτό, που συνίσταται στην υποχρέωση χρήσεως μέσου ατομικής προστασίας των αναπνευστικών οδών από βιολογικό παράγοντα (κορωνοϊός SARS-COV-2), ο οποίος προκαλεί την λοίμωξη COVID-19, συνιστάται από τον Π.Ο.Υ. ως μέρος δέσμης μέτρων για την προστασία από την λοίμωξη, καθώς και από το Ευρωπαϊκό Κέντρο Ελέγχου και Πρόληψης Νοσημάτων. Εν όψει τούτων και των  υπαρχόντων κατά το χρονικό σημείο επιβολής του εν λόγω μέτρου επιστημονικών δεδομένων και λαμβανομένου υπ’ όψιν ότι το Συμβούλιο της Επικρατείας δεν είναι αρμόδιο να αποφανθεί ούτε για τις ενδεχόμενες συνέπειες από την χρήση της μάσκας, ούτε για την αποτελεσματικότητά της, το μέτρο αυτό δεν παρίσταται προδήλως ακατάλληλο για την προστασία της δημόσιας υγείας, ο δε περιορισμός της προσωπικότητας των αιτούντων λόγω της υποχρεωτικής χρήσεως μάσκας δεν είναι δυσανάλογος για την ικανοποίηση του επιδιωκόμενου σκοπού (προστασία της ατομικής υγείας και αποφυγή διαδόσεως της νόσου), εφ’ όσον από το μέτρο αυτό, το οποίο ισχύει για όλους τους πολίτες, εξαιρούνται: α) τα άτομα για τα οποία η χρήση μάσκας δεν ενδείκνυται για ιατρικούς λόγους που αποδεικνύονται με κατάλληλα έγγραφα, όπως λόγω αναπνευστικών προβλημάτων, και β) τα παιδιά ηλικίας κάτω των τεσσάρων ετών, ενώ στους εργασιακούς χώρους μπορούν να μην φορούν μάσκα όσοι εργάζονται σε ατομικό χώρο χωρίς την παρουσία οποιουδήποτε άλλου προσώπου.
6. Ο περιορισμός των μετακινήσεων αποσκοπεί στην αποφυγή της διαδόσεως και της διασποράς του ιού λόγω του συγχρωτισμού των πολιτών, αντίστοιχα δε μέτρα έχουν θεσπισθεί και σε άλλα ευρωπαϊκά κράτη. Δεδομένης δε της υποχρεώσεως του Κράτους να λαμβάνει όλα τα αναγκαία μέτρα για την προστασία της δημόσιας υγείας, ο τεθείς με αντικειμενικό και γενικό τρόπο, σοβαρός αυτός περιορισμός της ελευθερίας μετακινήσεως, που συνιστά προληπτικό μέτρο προστασίας της δημόσιας υγείας δια της αποφυγής του συγχρωτισμού των πολιτών, ο οποίος ευνοεί την μετάδοση της επιδημίας δια των σταγονιδίων που αποβάλλονται μέσω της ομιλίας, του βήχα και του πταρμού, συνιστά θεμιτό περιορισμό του δικαιώματος της ελευθερίας μετακινήσεως, λαμβανομένου υπ’ όψιν ότι, ιδίως κατά την περίοδο εξάρσεως της πανδημίας, αυτή έχει δυσμενείς επιπτώσεις όχι μόνο στην υγεία των πολιτών, αλλά επίσης και στην οικονομία (εθνική και διεθνή) και τελικώς στο σύνολο της κοινωνίας. Ο περιορισμός δε αυτός δεν είναι προδήλως δυσανάλογος για την επίτευξη του σκοπού δημοσίου συμφέροντος, την ικανοποίηση του οποίου επιδιώκει, εφ’ όσον, πάντως, δεν εμποδίζεται η ικανοποίηση των ζωτικών αναγκών των πολιτών. 
7. Τα επιβαλλόμενα, σε περίπτωση μη τηρήσεως των ληφθέντων μέτρων προστασίας της δημόσιας υγείας, πρόστιμα και το ύψος αυτών έχουν θεσπισθεί από τον ίδιο τον κανονιστικό νομοθέτη και η αξιολόγηση της διακινδυνεύσεως της δημόσιας υγείας ανά είδος παραβάσεως έχει, ομοίως, γίνει από αυτόν, έτσι ώστε να μην καταλείπεται πεδίο εκτιμήσεως από το διοικητικό όργανο που εκδίδει την πράξη επιβολής προστίμου. Κινούμενα, δε, εντός των ορίων που διαγράφει η εξουσιοδοτική διάταξη τα προβλεπόμενα στο άρθρο 6 της ρητώς προσβαλλομένης κ.υ.α., καθώς και των θεωρουμένων ως συμπροσβαλλομένων κ.υ.α., πρόστιμα δεν παρίστανται δυσανάλογα.
 
Πηγή: adjustice.gr 

Εγκύκλιος ΕισΑπ: Ζητήματα σχετικά με την προστασία του περιβάλλοντος και μέτρα για την αποφυγή πρόκλησης πυρκαγιών

Εγκύκλιος 9/2022

Εισαγγελέας του Αρείου Πάγου

Θέμα:  Ζητήματα σχετικά με την προστασία του περιβάλλοντος και μέτρα για την αποφυγή πρόκλησης πυρκαγιών 

Με αφορμή τον μεγάλο αριθμό παραβάσεων των διατάξεων  που αφορούν την προστασία του περιβάλλοντος, σε συνδυασμό με τις πολλές πυρκαγιές στη χώρα, οφειλομένων σύμφωνα με αξιόπιστες στατιστικές σε ποσοστό 95 %  σε ανθρώπινο παράγοντα οι οποίες έχουν ως συνέπεια ακόμη και τον θάνατο ανθρώπων πλην της τεράστιας οικολογικής καταστροφής της αλλοίωσης του περιβάλλοντος συνδεόμενης περαιτέρω αμφίδρομα με την κλιματική αλλαγή…..

Δείτε αναλυτικά την εγκύκλιο, εδώ.

2ος Ποδηλατικός Γύρος 2022 – Η 5η Ιουνίου, Παγκόσμια Ημέρα Επιζώντων του Καρκίνου, είναι μια ημέρα μνήμης όσων νικήθηκαν και γιορτής για όλους τους επιζώντες.

Ο Σύλλογος Καρκινοπαθών – Εθελοντών – Φίλων – Ιατρών Αθηνών, με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα Επιζώντων του Καρκίνου, διοργανώνει τον 2ο Ποδηλατικό Γύρο 2022, στις 5 Ιουνίου 2022. Με σύνθημα «Τρέχουμε πιο Γρήγορα από τον Καρκίνο», επιθυμούμε η δράση αυτή να γίνει θεσμός και να αποτελέσει ένα ακόμα εφαλτήριο στη μάχη κατά του καρκίνου.

Η αφετηρία και ο τερματισμός μας φέτος θα είναι η Αίγλη του Ζαππείου, για όσους θέλουν να μας γνωρίσουν και να κάνουμε μαζί τη διαδρομή  των 5km του Κλασικού Μαραθωνίου της Αθήνας, με το ποδήλατό τους, τρέχοντας ή με τα πόδια. Μπορεί να συμμετάσχει κάθε άτομο ή ομάδα, κυριολεκτικά από όπου θέλει. Απαραίτητες προϋποθέσεις: το κέφι και η θέληση για προσφορά στον άνθρωπο που νοσεί, στο περιβάλλον του και στο σύνολο της κοινωνίας.

Η 5η Ιουνίου, Παγκόσμια Ημέρα Επιζώντων του Καρκίνου, είναι μια ημέρα μνήμης όσων νικήθηκαν και γιορτής για όλους τους επιζώντες. Παίρνοντας τη σκυτάλη από την 3η Ιουνίου, Παγκόσμια Ημέρα του Ποδηλάτου, σας καλούμε να φορέσουμε τις μπλούζες και τα καπέλα μας, να ανέβουμε ξανά στα ποδήλατά μας και να στείλουμε τις  φωτογραφίες μας ως ένα μήνυμα ενσυναίσθησης και αισιοδοξίας για τη συνολική αντιμετώπιση της ασθένειας, αλλά και ενδυνάμωσης όλων των μικρών και μεγάλων μαχητών. Επιθυμούμε, μέσα από αυτή τη δράση, να συναντηθούμε, να μοιραστούμε όμορφες στιγμές, να ενώσουμε τις δυνάμεις μας για ένα κοινό καλό.

Παράλληλα, δράττουμε την ευκαιρία να συνδέσουμε τη σημασία της άσκησης και της προπόνησης με την πρόληψη, την έγκαιρη διάγνωση, τη θεραπεία των ογκολογικών ασθενειών αλλά και την επανένταξη των επιζησάντων στην κοινωνία. Οι ενδείξεις ολοένα και περισσότερων ερευνών καταδεικνύουν τις θετικές συνέπειες της γυμναστικής ως μέσο περιφρούρησης της σωματικής και ψυχικής υγείας των καρκινοπαθών. Με την καθοδήγηση των αρμόδιων γιατρών, κάθε ασθενής μπορεί να επωφεληθεί από τις ευεργετικές ιδιότητες ενός συνολικά προσαρμοσμένου τρόπου ζωής

Θεωρούμε αναγκαία τη συνέχιση, ενίσχυση και επέκταση, μέσω συνεργασιών, αυτού, αλλά και όλων των δράσεων που πραγματοποιούμε. Αυτός είναι ο σκοπός μας. Για όλους τους παραπάνω λόγους δεν εγκαταλείπουμε το παρελθόν, ως κομμάτι της ιστορίας μας, το παρόν και το μέλλον μας. Τους εαυτούς μας και τους ανθρώπους μας.

«Τοποθέτησε το χέρι σου στην καρδιά σου, μπορείς να το νιώσεις;

Αυτό είναι που ονομάζεται σκοπός.

Είσαι εδώ για έναν λόγο,

γι’ αυτό μην εγκαταλείπεις.»

Για περισσότερες πληροφορίες, επισκεφτείτε την ιστοσελίδα μας ή επικοινωνήστε μαζί μας.

Σας ευχαριστούμε και αναμένουμε με χαρά την ανταπόκρισή σας.

 

Πληροφορίες:

Ζωή Γραμματόγλου                                                      

Πρόεδρος Δ.Σ. Κ.Ε.Φ.Ι. ΑΘΗΝΩΝ

Τηλ. 6979529571

info@anticancerath.gr

 

Μαρία Γκερέκου

Υπεύθυνη Διοίκησης και Επικοινωνίας Κ.Ε.Φ.Ι.

Τηλ. 6937898848                                                        

kefi@anticancerath.gr

mgkerekou@anticancerath.gr

ΣτΕ: Σώρευση αίτησης αναστολής εκτέλεσης και αίτησης ακύρωσης στο αυτό δικόγραφο (α.138 ν. 4782/2021)

ΣτΕ Στ´ 7μ 444/2022

Πρόεδρος: Ι. Γράβαρης, Αντιπρόεδρος ΣτΕ

Εισηγήτρια: Ε. Παπαδημητρίου, Σύμβουλος Επικρατείας

Σώρευση αίτησης αναστολής εκτέλεσης και αίτησης ακύρωσης στο αυτό δικόγραφο (α.138 ν. 4782/2021)

Συνεχίστε την ανάγνωση

Δικαστήριο Ε.Ε.: Σώρευση διώξεων και κυρώσεων ποινικού χαρακτήρα στο δίκαιο του ανταγωνισμού

Ο Χάρτης των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης (στο εξής: Χάρτης) ορίζει ότι κανείς δεν διώκεται ούτε τιμωρείται ποινικά για αδίκημα για το οποίο έχει ήδη αθωωθεί ή καταδικαστεί εντός της Ένωσης με αμετάκλητη απόφαση ποινικού δικαστηρίου σύμφωνα με τον νόμο.

Συνεχίστε την ανάγνωση

Εγκατάσταση και λειτουργία συστήματος βιντεοεπιτήρησης στο χώρο εργασίας τμήματος εταιρείας

Συνεχίστε την ανάγνωση

ΣτΕ Στ´ 612/2022: Συνταγματικότητα παράτασης μηχανισμού αυτόματης επιστροφής (clawback) για τα έτη 2019-2022

ΣτΕ Στ´ 612/2022 7μ.
Πρόεδρος: Ι. Γράβαρης, Αντιπρόεδρος ΣτΕ 
Εισηγητής: Ι. Σύμπλης, Σύμβουλος Επικρατείας
 
Το άρθρο 5 του Συντάγματος κατοχυρώνει μόνο δικαίωμα ισότιμης πρόσβασης στην αγορά προς αναζήτηση πελατών, όχι προσδοκία ότι θα ευρεθεί αγοραστής διατεθειμένος να καταβάλει συμφέρουσα τιμή. Τέτοια αξίωση δεν νοείται ούτε απέναντι στο Δημόσιο όταν αγοράζει αγαθά και υπηρεσίες και δη για τους σκοπούς του κοινωνικού κράτους.  Το Δημόσιο,  υπό τον όρο ότι δεν παραβιάζεται η αρχή της ίσης μεταχείρισης, είναι ελεύθερο να καθορίζει τους γενικούς όρους συναλλαγής του με τους οικονομικούς φορείς, προκειμένου να εξασφαλίσει μακροπρόθεσμη δημοσιονομική ισορροπία και αποδοτικότητα των δημοσίων δαπανών  και επομένως το οριζόντιο clawback, ως γενικός όρος συναλλαγής του με τις φαρμακευτικές επιχειρήσεις με τις οποίες δεν θα συναφθεί συμφωνία μετά από διαπραγμάτευση τιμής, δεν πλήσσει τον σκληρό πυρήνα της επιχειρηματικής τους ελευθερίας, αφού αυτές έχουν την ευχέρεια να ζητήσουν διαγραφή του προϊόντος από τον θετικό κατάλογο συνταγογραφουμένων φαρμάκων. Το Σύνταγμα ουδόλως επιβάλλει αύξηση προϋπολογισμού ή μείωση παροχών ή προηγούμενη επιστημονική μελέτη, προκειμένου να μην θιγεί η κερδοφορία της φαρμακοβιομηχανίας, ο δε ισχυρισμός ότι εξαναγκάζονται να πωλούν χωρίς εύλογο περιθώριο κέρδους ή και κάτω του κόστους, εν πάση περιπτώσει δεν αποδεικνύεται ούτε ανταποκρίνεται στα δημοσίως γνωστά στοιχεία για τις συνθήκες λειτουργίας της φαρμακευτικής αγοράς. Συνταγματική η παράταση της εφαρμογής του μηχανισμού αυτόματης επιστροφής (clawback) στα έτη 2019-2022 (μειοψ.). 
 
Παραπέμπει λόγω σπουδαιότητας στην Ολομέλεια το ζήτημα αν το μέτρο των αναδρομικών επιστροφών (clawback), παραμένει – και μετά τον ν. 4549/2018- σύμφωνο προς το Σύνταγμα.
 

ΜεΤοΔικηγόρο - Δημήτρης Αναστασόπουλος © 2020